เด็กหญิงน้อยคนนั้นจ้องมองดาวเคราะห์ดวงนั้นอย่างไม่ยอมจากไป เพราะนางอาศัยอยู่บนดาวเคราะห์ดวงนั้นมานานจนคุ้นเคยไปหมดแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น บนดาวเคราะห์ดวงนี้ นางยังได้รู้จักเพื่อนสนิทหลายคน แต่ตอนนี้ ถึงเวลาที่นางต้องจากไปแล้ว
ในที่สุด เด็กหญิงน้อยคนนั้นก็กัดฟัน หันหลังกลับ ก้าวเท้าไปหนึ่งก้าว ร่างก็หายวับไปทันที
ในเวลานี้ บนดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลออกไป
จู่ๆ จอมปราชญ์ผังผู้ยิ่งใหญ่ก็สีหน้าเปลี่ยนไป เงยหน้าขึ้นมองหมู่ดาวที่อยู่ไกลออกไป ดวงตาทั้งสองข้างมีประกายแหลมคมสองสายพุ่งออกมา
"ไปกัน!"
"เราจะไปดูหมู่ดาวแถวนั้นกัน!"
จอมปราชญ์ผังเอ่ยขึ้น
ทันทีที่พูดจบ ร่างของจอมปราชญ์ผังก็เหาะขึ้นสู่ฟ้า มุ่งหน้าไปยังหมู่ดาวที่อยู่ไกลออกไป
"จอมปราชญ์ผังดูเหมือนจะพบอะไรบางอย่างแล้ว!"
ปรมาจารย์ขั้นธรรมดาคนอื่นๆ ต่างก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก รีบเคลื่อนกายตามจอมปราชญ์ผังไป
ครู่ต่อมา จอมปราชญ์ผังก็พาปรมาจารย์ขั้นธรรมดาเหล่านั้นมายังตำแหน่งหมู่ดาวที่เด็กหญิงน้อยคนนั้นเคยอยู่
จอมปราชญ์ผังสะบัดแขนเสื้อ โต๊ะไม้ตัวหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา บนโต๊ะไม้มีกระดองเต่า เหรียญทองแดง ชามข้าว ไม้เสี่ยงทาย กระดาษยันต์ และสิ่งของอื่นๆ ที่ใช้สำหรับทำนายและคำนวณวางอยู่
จอมปราชญ์ผังนั่งขัดสมาธิหน้าโต๊ะไม้ เริ่มใช้วิชาคำนวณแขนงหนึ่งขึ้นมา ปรมาจารย์ขั้นธรรมดาเหล่านั้นต่างก็จ้องมองทุกอิริยาบถของจอมปราชญ์ผังอย่างใจจดใจจ่อ
ครู่ต่อมา
"ทุกท่าน ข้าสามารถยืนยันได้ว่า เมื่อครู่เราพลาดโอกาสที่จะได้ต้นกำเนิดชางหวงไปอย่างเฉียดฉิว"
จอมปราชญ์ผังค่อยๆ ลืมตาขึ้น พร้อมกับถอนหายใจเอ่ยขึ้น
"จอมปราชญ์ผัง ต้นกำเนิดชางหวงเคยปรากฏตัวที่นี่หรือ!"