“เราทุกคนบุกเข้าไปพร้อมกัน!”
ผู้อาวุโสใหญ่สูงสุดแห่งศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์นำทัพบุกเข้าหาประตูปราสาทโบราณ
ครืนๆๆ…
กระจกทองแดงบานหนึ่งเปล่งแสงทองวาบออกจากเหนือศีรษะของเขา พุ่งลำแสงทองคำมหึมาพุ่งเข้าใส่ประตูปราสาทโบราณ
ลำแสงทองคำมหึมานี้แฝงไว้ซึ่งพลังน่าสะพรึงกลัวราวกับสามารถกดทับกาลเวลานับหมื่นยุคให้พังทลายได้
“นี่คือกระจกสุริยะเทียนหยางแห่งศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์!
หนึ่งในของวิเศษอานุภาพสูงสุดแห่งตงหวง!”
ผู้คนเห็นกระจกทองแดงบานนั้นต่างพากันสูดลมหายใจเย็นเยียบ
กระจกสุริยะเทียนหยางบานนี้เป็นสมบัติค้ำจุนนิกายของศักดิ์สิทธิ์เพลิงนิรันดร์ ว่ากันว่าเก็บซ่อนไว้ในส่วนลึกของสำนักใหญ่เสมอมา ตราบใดที่นิกายไม่เผชิญวิกฤตความเป็นความตาย ก็จะไม่ถูกนำออกมาใช้
ไม่คิดว่าตอนนี้ผู้อาวุโสใหญ่สูงสุดผู้นี้จะนำกระจกสุริยะเทียนหยางมาด้วย
“คนของแคว้นโบราณเทียนหลงทั้งหมดตามข้ามา!”
ผู้อาวุโสชุดขาวผู้หนึ่งซึ่งมีหนวดเครายาวสามเส้นประดับอยู่กลางอกตวัดเสียงเบา ก้าวเท้าไปหนึ่งก้าว ราวกับมังกรขาวโผบิน พุ่งตรงไปยังปราสาทโบราณ
เคร้ง!
ราวกับมีเสียงคำรามของมังกรดังขึ้น กระบี่ยาวเล่มหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นฟ้า แลเห็นมังกรทองคำร่างยาวเส้นหนึ่งพัวพันอยู่รอบตัวกระบี่ พลังกระบี่ที่เกรียงไกรกว้างใหญ่ไพศาลแผ่กระจายออกมา ทำให้ผู้คนมากมายรู้สึกทั่วร่างกายอ่อนระโหยโรยแรง เกือบจะทรุดลงกับพื้น
“นี่คือกระบี่มังกรเทียนหลงแห่งแคว้นโบราณเทียนหลง!”
มีคนอุทานด้วยเสียงต่ำ
กระบี่มังกรเทียนหลงเล่มนี้อานุภาพไม่ด้อยกว่ากระจกสุริยะเทียนหยาง เป็นของวิเศษที่เลื่องชื่อในตงหวงเช่นกัน
เคร้งๆ…
ในเวลานี้เอง กระบี่ยาวเล่มหนึ่งรูปร่างแปลกประหลาด แสงกระบี่แผดจ้าปรากฏขึ้น ลากคลื่นกระบี่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ฟันเข้าหาประตูปราสาทโบราณ