"ข้ามิใช่ปรมาจารย์โอสถผู้ใด ข้าเป็นเพียงบ่าวชราผู้ดูแลไร่โอสถวิญญาณในหอโอสถเท่านั้น
ครั้งนี้ ข้าได้รับคำสั่งจากคุณชายซือหม่า หลานแท้ ๆ ของผู้อาวุโสลำดับเก้าแห่งหอโอสถ ให้ออกมาเสาะหาโอสถวิญญาณหายาก
อีกสิบวัน หอโอสถจะจัดงานประลองโอสถ ศิษย์แกนหลักจำนวนมากต่างหมายจะแสดงฝีมือ ล้วนส่งคนออกไปรวบรวมโอสถวิญญาณและโอสถล้ำค่าล่วงหน้า"
ท่านปรมาจารย์มู่กล่าว
"ท่านมู่ จงพูดตามตรง เจ้ามีความสามารถรักษาแผลให้ข้าได้หรือไม่!"
จีเทียนเจิ้งตะคอกถาม
"ข้าทำได้อย่างมากเพียงหลอมโอสถเม็ดขั้นสอง
ข้าจะมีความสามารถรักษาแผลให้เจ้าได้อย่างไร"
ท่านมู่ไม่กล้าเผชิญสายตาคมกริบของจีเทียนเจิ้ง ก้มศีรษะกล่าวเสียงเบา
"อะไรนะ!"
จีเทียนเจิ้งและผู้อาวุโสของสำนักไท่อีต่างตกตะลึงและโกรธขีดสุด
ตลอดเวลาที่ผ่านมา สำนักไท่อีต้อนรับท่านมู่ด้วยมาตรฐานสูงสุด ไม่อาจรู้ได้ว่ามอบของกำนัลหนักหนาเพียงใด ยิ้มประจบประแจงมากมายเพียงใด ฝากความหวังในการรักษาแผลของจีเทียนเจิ้งไว้กับเขาทั้งหมด
ผลปรากฏว่ามันเป็นเพียงพวกต้มตุ๋น!
"ประมุข สังหารมันเสีย!"
"ใช่ มันหลอกพวกเราจนน่าอนาถ!"
...
เหล่าผู้อาวุโสของสำนักไท่อีต่างคำรามด้วยโทสะ
"ฮิ ๆ...
ข้ากำลังทำงานให้คุณชายซือหม่า หลานแท้ ๆ ของผู้อาวุโสลำดับเก้าแห่งหอโอสถอยู่นะ
สุภาษิตว่าไว้ ตีหมาต้องดูหน้าเจ้าของ พวกสำนักไท่อีกล้าฆ่าข้า ภายภาคหน้า หากคุณชายซือหม่าไต่สวนตามมา เกรงว่าสำนักไท่อีกระจ้อยร่อยของพวกเจ้าคงรับผิดชอบไม่ไหว"