"ข้ารู้สึกเหมือนจับได้ถึงสัมผัสที่คุ้นเคยสักแล้ว"
ก่อนที่เย่อวิ๋นเฟยจะทันค้นพบอะไร ผู้อาวุโสฮุ่นก็เอ่ยขึ้นก่อน
"ข้าก็สัมผัสได้เช่นกัน แน่นอนล่ะ มันคือสัมผัสของท่านหญิงลี่"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวพร้อมรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า
แม้ก่อนหน้านี้เย่อวิ๋นเฟยจะเดามาตลอดว่าราชินีแห่งความมืดแห่งมิติสุญญะที่สามนี้ต้องเป็นลวี่ตานตาน แต่จนถึงตอนนี้จึงยืนยันได้แน่ชัด
เพราะภายในป่าดิบแห่งนี้มีสัมผัสอันคุ้นเคยของลวี่ตานตานหลงเหลืออยู่ไม่มากก็น้อย
เย่อวิ๋นเฟยคุ้นเคยกับลวี่ตานตานเป็นธรรมชาติ ประกอบกับระดับพลังวิญญาณของเขาบัดนี้ไต่ถึงขั้นมหาเทพแล้ว แม้เพียงสัมผัสเล็กน้อยเท่านี้ เขาก็จับมันได้แม่นยำและยืนยันได้
"ไม่คิดเลย จะได้พบท่านหญิงลี่ในมิติสุญญะที่สามแห่งนี้
รอดูกันต่อไป"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวอย่างยิ้มแย้ม แล้วหาจุดหนึ่งใกล้ป่าดิบ ใช้วิชาบังกาย นั่งขัดสมาธิกลางสุญญะ
ขณะนั้น กองทัพสำนักจื่อหยางไหลบ่าเข้าสู่โลกนี้ไม่ขาดสาย ล้อมรอบบริเวณป่าดิบแห่งนี้ ในจำนวนนั้นมีเทพสวรรค์หลายสิบนาย
เย่อวิ๋นเฟยสังเกตเห็นผู้เฒ่าร่างผอม หน้าตาซูบผอม มีหนวดเครายาวสามเส้นที่อก หน้าเขาลอยกระดองเต่าเรืองแสงวิบวับอยู่
ผู้เฒ่ากำลังคำนวณทำนายต่อเนื่อง อักษรลับอมตะไร้รูปลำพังหนึ่งพุ่งออกจากระหว่างสองมือของเขา โปรยปรายลงสู่ป่าดิบเบื้องหน้า
กระดองเต่าเบื้องหน้าของเขาก็ปล่อยอักษรลับอันลี้ลับออกมาไม่หยุดเช่นกัน
"ดูท่าทางแล้ว เหตุที่ท่านหญิงลี่ถูกคนของสำนักจื่อหยางตามเจอ ต้นเหตุหลักต้องเป็นเจ้าคนนี้แน่ เขาต้องใช้วิชาคำนวณทำนายคำนวณหาที่หลบซ่อนของท่านหญิงลี่ออกมา คนของสำนักจื่อหยางจึงตามมาถึงที่นี่ได้ในที่สุด"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับผู้อาวุโสฮุ่น
"ใช่แล้ว ดูท่าทางวิชาคำนวณทำนายของเจ้านี่คงไม่ธรรมดา"
ผู้อาวุโสฮุ่นก็สังเกตเห็นผู้เฒ่านั้นเช่นกัน จึงตอบกลับ
เย่อวิ๋นเฟยรีบใช้วิชาอ่านใจ เริ่มอ่านความคิดของผู้เฒ่านั้น
ผู้เฒ่ากำลังคำนวณทำนายอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นความคิดแรงกล้าก็ผุดขึ้นในใจ นั่นคือต้องหยุดการทำนายทันที และจากที่นี่ไปให้ไว
"เรื่องนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"
การทำนายของผู้เฒ่าถูกบีบให้หยุดกลางคัน เขาตกใจสุดสังขาร ถอยหลังไปกว่าสิบก้าว