เรื่องราวดำเนินต่อไป
อ๊าก อ๊าก...
คนของหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยาเริ่มกุมศีรษะร้องโหยหวนทีละคน กลิ้งเกลือกไปทั่วพื้น เสียงร้องน่าเวทนา ราวกับเจ็บปวดถึงขีดสุด
ไกลออกไป เย่อวิ๋นเฟยยังคงนั่งขัดสมาธิไม่ไหวติง ใช้พลังวิญญาณควบคุมกระบี่วิญญาณสวรรค์
ความเร็วของกระบี่วิญญาณสวรรค์ รวดเร็วยิ่งนัก
แทบจะชั่วพริบตา ก็ได้ฟาดฟันคนของหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยาทุกผู้ทุกคน
ผู้คนนับพัน ร่ำร้องระงมไปทั่วสารทิศ
ภาพตรงหน้า ทำให้ทุกคนที่เห็น ใบหน้าแปรเปลี่ยนอย่างใหญ่หลวง
ไม่มีผู้ใดเลย ที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
"หรือว่ามีใครบางคน กำลังใช้วิชาพลังวิญญาณโจมตีคนของหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยา?"
ผู้เชี่ยวชาญไม่น้อย ต่างคาดเดาอยู่ในใจ
แต่การจะใช้วิชาพลังวิญญาณโดยไร้สุ้มเสียง แล้วยังโจมตีคนนับพันพร้อมกันนั้น ช่างเกินจริงไปหน่อยกระมัง
บรรพชนหุบเขาศักดิ์สิทธิ์ยาสีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือด พุ่งเข้าไปหาผู้นำระดับสูงของหุบเขาผู้หนึ่งที่กำลังกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวด คว้าตัวเขาขึ้นมา แล้วจึงใช้พลังวิญญาณหมายจะตรวจสอบทะเลวิญญาณของผู้นี้
ทว่าผู้นำผู้นั้นกลับเตะขาสะบัดปลายเท้า แล้วสิ้นลมตายไปเสียแล้ว
"ถึงคราวคนของตระกูลเฉินแล้ว"
ไกลออกไป เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยพึมพำกับตัวเอง
สิ้นเสียง
อ๊า...
ผู้ฝึกยุทธ์ของตระกูลเฉินคนหนึ่ง ร้องโหยหวนอย่างน่าสังเวช
จากนั้น ผู้ฝึกยุทธ์ของตระกูลเฉินก็เริ่มร้องโหยหวนกันทีละคน และร่วงหล่นจากกลางอากาศไม่หยุดหย่อน ราวกับเกี๊ยวที่ถูกเทลงหม้อ กระแทกพื้นอยู่ทั่วบริเวณ
ครั้งนี้ ตระกูลเฉินนำคนมากว่าพันคน
ครู่เดียว
นอกจากผู้เชี่ยวชาญขั้นสร้างปราณปฐพีสองคนของตระกูลเฉินแล้ว คนที่เหลืออีกกว่าพัน ล้วนร่วงหล่นลงบนพื้น กุมศีรษะร้องไทยหวน
ผู้เชี่ยวชาญขั้นสร้างปราณปฐพีสองคนแห่งตระกูลเฉิน สีหน้าแปรเปลี่ยนใหญ่หลวง รีบพุ่งเข้าไปตรวจดูคนในตระกูลที่กำลังกลิ้งเกลือกไปทั่วพื้น