"คุณหนูหลวี่ ท่านหมายความว่าหอการค้าซื่อฟางของพวกท่านคิดจะผูกพันธมิตรกับสำนักจื่อเว่ยของเรากระนั้นหรือ?"
เจ้าสำนักหลิวอดถามขึ้นไม่ได้
"ใช่แล้ว ไม่ทราบว่าเจ้าสำนักเห็นเป็นเช่นไร?"
ลวี่ตานตานพยักหน้า
"ซูเฟย..."
สายตาของเจ้าสำนักหลิวทอดไปทางเย่อวิ๋นเฟย ไม่รู้จะตอบเช่นไร
เขารู้ดีว่าหอการค้าซื่อฟางมิได้หมายตา สำนักจื่อเว่ย แต่หมายที่ตัวเย่อวิ๋นเฟยต่างหาก
"ข้าเห็นด้วย"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วพยักหน้ารับ
หอการค้าซื่อฟางนับเป็นหนึ่งในมหาอำนาจแห่งตะวันออก อีกทั้งกิจการใหญ่โต มั่งคั่งล้นเหลือ การที่สำนักจื่อเว่ยได้ผูกสัมพันธ์กับหอการค้าซื่อฟางย่อมเป็นคุณอนันต์ต่อความเจริญก้าวหน้าในภายภาคหน้า
สำคัญที่สุดคือเย่อวิ๋นเฟยเข้าใจลวี่ตานตานและหอการค้าซื่อฟางเป็นอย่างดี รู้จักนิสัยใจคอของคุณพ่อลูกสาวตระกูลหลวี่ การผูกพันธมิตรย่อมไม่มีความเสี่ยงอันใด จึงเลือกที่จะเห็นด้วย
"เช่นนั้นก็ดี จากนี้ไป หอการค้าซื่อฟางกับสำนักจื่อเว่ยก็เป็นพันธมิตรกัน
รายละเอียดความร่วมมือต่าง ๆ ผู้อาวุโสฟาง ท่านไปเจรจากับเจ้าสำนักก็แล้วกัน"
ลวี่ตานตานเอ่ยขึ้น
"ตกลง"
ผู้อาวุโสฟางพยักหน้า
ต่อจากนั้น ผู้อาวุโสฟางก็เริ่มเจรจากับเจ้าสำนักหลิวถึงกิจการนานัปการของการรวมเป็นพันธมิตรระหว่างสองมหาอำนาจ
เจ้าสำนักหลิวราวกับตกอยู่ในความฝัน คิดไม่ถึงว่าหอการค้าซื่อฟางซึ่งเป็นมหาอำนาจที่โด่งดังนี้ กลับจะอาสามาผูกมิตรกับสำนักจื่อเว่ยด้วยตนเอง
"คุณหนูหลวี่ ขอบใจในน้ำใจของคุณพ่อท่าน"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยกับลวี่ตานตาน
บัดนี้สำนักจื่อเว่ยได้ไปก่อเวรก่อกรรมกับมหาอำนาจใหญ่มามากมาย กำลังตกอยู่ในสภาวะคับขันโดดเดี่ยว ในยามเช่นนี้หอการค้าซื่อฟางจู่ ๆ ก็ขอผูกพันธมิตรกับสำนักจื่อเว่ย เห็นได้ชัดว่าประสงค์จะยื่นมือช่วยเหลือ นับว่าเป็นการส่งถ่านในยามหนาวหนีบหิมะโดยแท้