พลังวิญญาณเช่นนี้ เย่อวิ๋นเฟยกะประมาณว่า หากตนใช้เนรมิตมารในพริบตาออกไปตอนนี้ สามารถสังหารผู้ฝึกยุทธ์ขั้นรวมจิตแท้ธรรมดาได้ในชั่วพริบตา
"ถึงเวลาฝึกวิชาพลังวิญญาณเพิ่มอีกสักกระบวนแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยพึมพำกับตนเอง
ยามนี้ วิชาพลังวิญญาณที่เย่อวิ๋นเฟยเคยฝึกมีเข็มกลืนเทพและเนรมิตมารในพริบตา
เข็มทมิฬเทวะนั้นต่ำชั้นเกินไป แทบไร้ประโยชน์ในตอนนี้
ส่วนเคล็ดเซียนวิญญาณสิบแปดปราชญ์ ก็ใช้เพื่อเพิ่มพลังวิญญาณโดยเฉพาะ มิใช่วิชาพลังวิญญาณเชิงโจมตี
ดังนั้น ณ บัดนี้ วิชาพลังวิญญาณที่เย่อวิ๋นเฟยใช้ได้จึงมีเพียงเนรมิตมารในพริบตา
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกว่ามันออกจะน้อยไปสักหน่อย
"ให้ข้าคิดดูก่อน ยังมีวิชาพลังวิญญาณใดที่เหมาะกับข้าอีกบ้าง"
ภายในห้วงสมองของเย่อวิ๋นเฟย กำลังค้นหาวิชาพลังวิญญาณที่ตนสนใจ
"กระบี่วิญญาณสวรรค์!
เอามันนี่แหละ!"
พลันนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็หลุดปากออกมา
กระบี่วิญญาณสวรรค์ เป็นวิชายุทธ์ที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง มันผสานวิชากระบี่และพลังวิญญาณเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ
กล่าวอย่างง่ายก็คือ ใช้กระบี่ปราณและพลังวิญญาณ หลอมรวมกันภายในทะเลวิญญาณ ก่อเกิดเป็นกระบี่พลังวิญญาณสายหนึ่งไว้ใช้ประมือกับศัตรู
ชาติก่อน เย่อวิ๋นเฟยเคยฝึกวิชานี้ และเอ่ยปากชมไม่หยุดถึงอานุภาพของมัน
เมื่อตัดสินใจได้แล้ว เย่อวิ๋นเฟยก็เริ่มฝึกกระบี่วิญญาณสวรรค์ทันที
เหลือเวลาอีกหนึ่งวันก่อนการแข่งขันจัดอันดับศิษย์ใหม่จะเริ่มขึ้น
ทว่า ในหอเงามายา กระแสเวลานั้นต่างจากโลกภายนอก
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงยังมีเวลาอีกมาก
"กระบี่ปราณ!"
เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิด กระบี่ปราณอันแหลมคมสายแล้วสายเล่าก็ปรากฏขึ้นในทะเลวิญญาณ