ศิษย์เหล่านี้ล้วนมีพลังระดับแดนถ้ำสวรรค์ มีทั้งแดนถ้ำสวรรค์ขั้นสี่ ขั้นห้า และขั้นหก
ศิษย์สิบกว่าคนหัวเราะเยาะ พากันรุมล้อมเข้ามาทางเย่อวิ๋นเฟย
สีหน้าของเย่อวิ๋นเฟยเครียดขรึม
"โอวหยางเฟิง พวกเจ้ากล้าแตะต้องเขาลองดี!"
อาจารย์ต้าตี้โกรธจัด
"ฮ่าๆ...
ตู้ฝาน เจ้าคิดว่าเจ้ายังเป็นนักบุญโอรสแห่งสำนักโฮ่วถู่ของพวกเราอยู่หรือ?
อย่าไร้เดียงสานักเลย!
ข้าจะบอกความจริงให้เจ้ารู้ เจ้าหายสาบสูญไปหลายร้อยปี ตำแหน่งนักบุญโอรสของเจ้าถูกถอดถอนไปนานแล้ว
ตอนนี้ข้าต่างหากที่เป็นนักบุญโอรสเพียงหนึ่งเดียวแห่งสำนักโฮ่วถู่!
ตำแหน่งอาจารย์รุ่นต่อไป ไม่ใช่ข้าแล้วจะเป็นใครได้อีก!"
โอวหยางเฟิงก้าวออกไปหนึ่งก้าว พลังปราณวิญญาณอันทรงพลังพลุ่งพล่านกดทับเข้าใส่อาจารย์ต้าตี้ราวกับคลื่นยักษ์
ขั้นแก่นปราณน้อยขั้นกลาง!
ตูม!
ในทันใด ร่างของอาจารย์ต้าตี้ก็ถูกแรงสั่นสะเทือนกระแทกกระเด็นลอยออกไป
"ตู้ฝาน ไม่คิดเลยว่า หลายร้อยปีผ่านไป พลังของเจ้ากลับยังอยู่เพียงแดนถ้ำสวรรค์ขั้นสิบ!
อ่อนหัดเกินไปแล้ว
น่าสมเพชที่เจ้ายังมีหน้ากลับมายังสำนักโฮ่วถู่อีก"
โอวหยางเฟิงหัวเราะลั่น
"จับไอ้หนูนี่ไปส่งห้องธรรมาภิบาล สอบสวนด้วยการลงโทษหนัก!"
โอวหยางเฟิงชี้นิ้วไปที่เย่อวิ๋นเฟยแล้วตวาด
ตูมตูม...
ศิษย์สิบกว่าคนนั้นต่างระเบิดพลังปราณวิญญาณออกมา พุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยจากทุกทิศทาง จะลงมือจับตัว
แววตาของเย่อวิ๋นเฟยเปล่งประกายเยือกเย็น
เมื่อเห็นดังนี้ เย่อวิ๋นเฟยก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว
คาดว่าอาจารย์ต้าตี้และโอวหยางเฟิงนี้ เมื่อก่อนต่างก็เป็นนักบุญโอรสแห่งสำนักโฮ่วถู่ ช่วงชิงตำแหน่งประมุขลัทธิในอนาคต เป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน
อาจารย์ต้าตี้หายสาบสูญไปหลายร้อยปี หากไม่มีเหตุไม่คาดฝัน โอวหยางเฟิงก็คงจะได้เป็นอาจารย์รุ่นต่อไป
แต่ตอนนี้ อาจารย์ต้าตี้กลับมาอย่างกะทันหัน ตำแหน่งอาจารย์รุ่นต่อไปจะให้ใครมาดำรง ก็เกิดความไม่แน่นอนขึ้นอีกครั้ง
ดังนั้น โอวหยางเฟิงย่อมต้องลงมือทันที เพื่อกดดันอาจารย์ต้าตี้