"ใช้ค่ายกลเหล่านี้รับมือกับผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิสวรรค์ ก็เพียงพอแล้ว
ตำราลับค่ายกลสวรรค์บันทึกไว้ไม่ผิดจริง ๆ!"
เย่อวิ๋นเฟยพอใจกับผลลัพธ์เช่นนี้เป็นอย่างยิ่ง ร่ายคำพูดพร้อมรอยยิ้ม
ตำราลับค่ายกลสวรรค์คือสิ่งที่ท่านเจ้าแห่งสุสานเทียนซางมอบให้เย่อวิ๋นเฟย ตำราลับที่ผู้แข็งแกร่งขั้นเซียนถ่ายทอดให้ ย่อมไม่ธรรมดาเป็นแน่
"ค่ายกลกว่าสิบชุดนี้ ในบรรดาค่ายกลมากมายที่ตำราลับค่ายกลสวรรค์บันทึกไว้ ยังถือว่าเป็นเพียงระดับธรรมดาเท่านั้น
ภายในตำราลับค่ายกลสวรรค์ยังบันทึกค่ายกลอันแยบยลเหนือชั้นไว้อีกมากมาย!
เพียงแต่ว่าด้วยฝีมือค่ายกลของข้าในตอนนี้ ยังไม่อาจกางวางค่ายกลอันแยบยลเหล่านั้นออกมาได้ชั่วคราว
ต่อไปนี้ ข้าจะต้องหาเวลาฝึกฝนเนื้อหาในตำราลับค่ายกลสวรรค์อยู่อย่างไม่ขาด"
เย่อวิ๋นเฟยมองผู้เชี่ยวชาญระดับจักรพรรดิสวรรค์หลายสิบคนที่ถูกค่ายกลโจมตีจนต้องถอยร่นไม่หยุด ครุ่นคิดอยู่ในใจ
เย่อวิ๋นเฟยเริ่มเข้าใจมากขึ้นเรื่อย ๆ ว่าตำราลับค่ายกลสวรรค์มีค่าล้ำเลิศเพียงใด!
"ค่ายกลเหล่านี้ทรงพลังเกินไปแล้ว!
ไม่คิดเลยว่าลูกหลานรุ่นหลังผู้นี้จะมีฝีมือค่ายกลสูงส่งเพียงนี้!
เมื่อเทียบกับเขาแล้ว ข้าช่างละอายใจยิ่งนัก!
ฮ่าฮ่า...
ไม่เลว ไม่คิดว่าเผ่าของเราจะให้กำเนิดลูกหลานสุดอัจฉริยะเช่นนี้ได้!"
ภายในดินแดนบรรพชนของเผ่าเหมียว ราชาจูเชวี่ยรับรู้สถานการณ์ภายนอกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง อดไม่ได้ที่จะทั้งประหลาดใจทั้งยินดี
ในความคิดของเขา ตลอดมาได้ถือว่าเย่อวิ๋นเฟยเป็นลูกหลานของตน
อันที่จริง เย่อวิ๋นเฟยก็เป็นลูกหลานของเผ่าเหมียว โดยแท้