“อ๊ากๆ……
ท่านอู๋ ช่วยข้าด้วย!”
ณ ขณะนี้ เทพแท้สิบกว่านายที่ตามท่านอู๋มาถูกเทพแท้อีกจำนวนมหาศาลล้อมโจมตี ในความไม่ทันตั้งตัวก็มีหลายนายถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ ต่างตกใจสุดชีวิตร้องขอความช่วยเหลือ
เทพแท้เหล่านี้ที่มาจากสำนักใหญ่ของฝ่ายผู้พิทักษ์นั้นฝีมือแข็งแกร่งจริง ๆ แต่พวกเขามีเพียงสิบกว่านาย ขณะที่เทพแท้ที่เย่อวิ๋นเฟยนำมามีมากกว่าร้อยนาย ได้เปรียบเชิงจำนวนอย่างเด็ดขาด
ยิ่งไปกว่านั้น เทพแท้ที่เย่อวิ๋นเฟยนำมาแต่ละนายล้วนครอบครองของวิเศษระดับเทพแท้จำนวนมากที่มีอำนาจทำลายร้ายกาจ พลังรบก็เลิศเลอไม่ใช่เล่น
และที่สำคัญที่สุด เทพแท้กว่าร้อยนายเหล่านี้ส่วนใหญ่คือร่างแยกของเย่อวิ๋นเฟย ต่อสู้กันแบบไม่เกรงแม้แต่ความตาย ใช้วิธีรบแบบตายไปด้วยกัน
ดังนั้นเทพแท้สิบกว่านายที่ตามท่านอู๋มาจึงพลาดท่าเสียทีเป็นฝ่ายถูกกด ถูกล้อมตีจนพินาศยับเยิน
“ต้องรบให้จบเร็ว”
เย่อวิ๋นเฟยแลมองท่านอู๋หนึ่งครั้ง พบว่าแม้ถูกตนบีบจนยุ่งทั้งมือทั้งเท้า แต่การโจมตีอันรุนแรงเฉียบคมของตนกลับถูกเขารับมือได้ทีละหมัด
“พวกเจ้ายังรออะไรกันอยู่
รีบลงมือฆ่าศัตรูซะ
ฝ่ายนั้นแม้จะมีจำนวนมาก แต่ข้าอยู่ที่นี่ไม่ต้องกลัว”
ท่านอู๋สังเกตเห็นว่าเทพแท้สามสิบกว่านายที่เมื่อครู่ถูกเขาดุด่าในวังนั้น แม้พุ่งเข้ามาแต่ต่อสู้อย่างเลี่ยง ๆ แทบไม่ลงมือโจมตีเลย แค่ตั้งรับแบบเฉื่อยชา จึงโกรธกรีดกรายตะโกนลั่น
“ท่านอู๋มีคำสั่งให้เราฆ่าศัตรู เราไม่มีสิทธิ์เลินเล่อ
พุ่งเข้า!
ทุกคนช่วยกันฟันศัตรูให้สิ้นซาก”
เทพแท้ขั้นสมบูรณ์นายหนึ่งได้ยินคำสั่งของท่านอู๋ จึงรีบตะโกนดังลั่น แล้วโบกมือนำเทพแท้สามสิบกว่านายม้วนคลื่นพุ่งเข้าสังหาร
ในบรรดาเทพแท้สามสิบกว่านายนี้มีเทพแท้ขั้นสมบูรณ์สี่นาย ทั้งสี่เคลื่อนร่างพุ่งไปถึงตัวท่านอู๋ในพริบตา ทำทีเข้าโจมตีเย่อวิ๋นเฟยพอเป็นพิธี