ในขณะนั้น ชายชราชุดฉลองชี้ที่ไกลออกไปมองไปยังเฉินเต้าหยวน แล้วแสดงความโกรธออกมาทางสีหน้า
"ข้าเสียเวลาเพียงใดกว่าจะเลือกหนุ่มน้อยคนหนึ่งได้ เจ้าจะมาทำลายความดีของข้าเพื่อสิ่งใด?"
ชายชราชุดฉลองชี้ถามด้วยความโกรธ
"ข้ามีบุพเพสัมพันธ์กับหนุ่มน้อยผู้นี้ จึงไม่อาจมองดูด้วยตาเปล่าให้เจ้าแย่งร่างและชีวิตของเขาไปได้
เจ้าตัวเฒ่าไม่ตาย ซ่อนเร้นอยู่ที่แห่งนี้มาช้านาน ทำร้ายชีวิตมนุษย์ไปนับไม่ถ้วน บัดนี้ยังกล้ามาระรานข้าอีกหรือ?
ไม่กลัวข้าทำลายแผนการของเจ้า จนวิญญาณของเจ้าต้องกระจัดกระจายสูญสิ้นหรือ?"
เฉินเต้าหยวนเอ่ยขึ้นอย่างไม่ใยดี
ชายชราชุดฉลองชี้เมื่อได้ฟังคำของเฉินเต้าหยวนก็โกรธกริ้วขึ้นทันที ฉลองชี้บนร่างของเขาพองขยายขึ้นโดยไม่มีลม ดุจถุงลมที่ถูกเป่าให้ตึง
เฉินเต้าหยวนยิ้มเย็น มองดูชายชราชุดฉลองชี้อย่างเรียบเฉย
ไม่ช้าฉลองชี้บนร่างชายชราก็ค่อยๆ หดตัว กลับสู่สภาพปกติ
จากนั้นร่างของเขาก็เลือนรางลงเรื่อยๆ จนหายไปจนสิ้นสุด
"สิ่งเฒ่านั่นแน่นอนว่ามีเจตนาร้ายต่อเจ้า"
ผู้อาวุโสฮุ่นเอ่ยขึ้นอย่างตกใจเมื่อได้ยินคำของเฉินเต้าหยวน
"หนูน้อย เจ้ามีพรสวรรค์ไม่เลวนัก
หลายปีที่ผ่านมาภูมิและพลังของเจ้าก้าวหน้ารวดเร็ว บัดนี้กลับไปถึงขั้นเทพจอมปลอมแล้ว
แต่ว่าถ้ำใต้พิภพยูหมิงนี้เต็มไปด้วยอันตรายร้ายกาจ ด้วยพลังปัจจุบันของเจ้าที่ฝ่าเข้ามา ย่อมง่ายที่จะปะทะกับสิ่งเหล่านั้นที่เจ้าไม่อาจรับมือได้"
เฉินเต้าหยวนหันกลับมามองเย่อวิ๋นเฟย แล้วเอ่ยขึ้น
"ขอบพระคุณผู้อาวุโสที่ออกมือช่วยเหลือ"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวด้วยความขอบคุณใจ
แม้คราวก่อนที่เกาะฝังเทพ เฉินเต้าหยวนจะบีบบังคับและล่อลวงให้เย่อวิ๋นเฟยร่วมมือ แต่สุดท้ายเย่อวิ๋นเฟยก็ได้รับประโยชน์มหาศาล และครั้งนั้นเขายังทำให้วิชาดูแผ่นดินของเย่อวิ๋นเฟยก้าวหน้าขึ้นมาก
ครั้งนี้ที่ได้พบกันอีก ท่านยิ่งออกมือช่วยโดยตรง ช่วยให้เย่อวิ๋นเฟยพ้นจากปัญหาใหญ่ เย่อวิ๋นเฟยจึงยังรู้สึกขอบคุณเขาอยู่ไม่น้อย
"หนุ่มน้อย เมื่อครู่ข้าช่วยเจ้าจริง ดังนั้นเจ้ากับข้าร่วมมือกันอีกครั้งเถิด
วิชาดูแผ่นดินของเจ้าเมื่อเทียบกับก่อนได้ก้าวหน้าไปมหาศาล แน่นอนว่าต้องช่วยข้าได้อย่างมากมาย"
เฉินเต้าหยวนพยักหน้า แล้วเอ่ยขึ้น