"เจ้าหนู สิ่งที่เจ้าว่าจะให้ดูเป็นความประหลาดใจกลับกลายเป็นความหวาดกลัวซะนี่ เรารีบหนีกันเถอะ!
แสงสีรุ้งพวกนั้นน่ากลัวมาก เราไปยุ่งด้วยไม่ได้หรอก!"
หนอนไหมมังกรเขาทองร้องบอก
มันไม่เพียงแต่ถนัดพลังงานมิติ ยังมีสัมผัสการรับรู้ที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ไกลขนาดนี้ก็สัมผัสได้ว่าแสงสีรุ้งเหล่านั้นแฝงวิกฤตอันยิ่งใหญ่ไว้
คำราม...
เสียงของหนอนไหมมังกรเขาทองเพิ่งจะจบลง ก็มีหมีปีศาจตัวหนึ่งถูกแสงสีรุ้งตามทัน ฉายต้องร่างของมัน ผิวหนังและเนื้อเลือดบนร่างของหมีปีศาจยักษ์เริ่มละลายไปด้วยความเร็วที่น่าตกใจ กลายเป็นละอองเลือดจาง ๆ ปลิวว่อน จากนั้นกระดูกก็เริ่มละลายเช่นกัน
ไม่ถึงสามลมหายใจ หมีปีศาจตัวนี้ท่ามกลางแสงสีรุ้งก็กลายเป็นไอระเหยไปหมด สลายหายไปราวกับไม่เคยมีตัวตนมาก่อน
จากนั้น
คำรามคำราม...
เริ่มมีสัตว์อสูรและนกพิษที่วิ่งช้ากว่าจำนวนมากขึ้นถูกแสงสีรุ้งฉายต้อง ร่างกายละลาย กลายเป็นไอไปหมดสิ้น
"อ๊า...
ศิษย์พี่หลิว ช่วยข้าด้วย!"
ทันใดนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งถูกแสงสีรุ้งฉายต้องร่าง ราวกับมนุษย์หิมะกลางแสงอาทิตย์ ร่างกายเริ่มละลายไปเรื่อย ๆ ส่งเสียงร้องโหยหวนน่าสยดสยอง
ชายหนุ่มคนนี้มีพลังอยู่ในขั้นทะเลกลั่นขั้นต้น แต่เมื่อต้องเผชิญกับแสงสีรุ้งเหล่านั้น ไร้ซึ่งกำลังต้านทานแม้แต่น้อย!
"น้องอาจิศิษย์จิง ข้าใช้ร่มวิเศษคลุมร่างเจ้าไว้ กั้นแสงพวกนั้น!"
ชายร่างกำยำคนหนึ่งด้านหน้าโบกมือ ร่มวิเศษเล่มหนึ่งปรากฏขึ้น ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ลอยไปยังเหนือศีรษะของชายหนุ่มคนนั้น
แต่เพียงเสียงดังปัง ร่มวิเศษเล่มนั้นถูกแสงสีรุ้งจำนวนมากฉายต้อง กระเด็นปลิวออกไปทันที แตกเป็นเสี่ยง ๆ