ในช่วงเวลาถัดมา เย่อวิ๋นเฟยกับต้าปิงยังคงเดินไปมาทั่วถ้ำโบราณมารน้ำแข็งเช่นเดิม
และตลอดทางนั้น ก็ยังได้พบเจอสัตว์อสูรมากขึ้น และสมบัติล้ำค่าเพิ่มขึ้นอีก
เย่อวิ๋นเฟยพบว่า ถ้ำโบราณมารน้ำแข็งนี้แท้จริงแล้วคืออาณาบริเวณที่กว้างใหญ่มาก
การเดินทางที่ผ่านมา ยิ่งลึกเข้าไปเท่าไร ยิ่งรู้สึกว่ายังห่างไกลจากแกนกลางของถ้ำโบราณมารน้ำแข็งนี้อยู่อีกมาก
ต้าปิงเคยรับรู้ตำนานต่าง ๆ เกี่ยวกับถ้ำโบราณมารน้ำแข็งนี้มาก่อน จึงทราบว่าแกนกลางของถ้ำโบราณมารน้ำแข็งน่าจะมีรูปโฉมประมาณใด แต่แม้เดินทางมานานเช่นนี้ ก็ยังไม่ถึงแกนกลางสักที
ตลอดเส้นทางนี้ ต้าปิงต่อสู้กับสัตว์อสูรนานาชนิด ได้สมบัติล้ำค่าหลากหลาย ผ่านการฝึกฝนจากการรบจริงครั้งแล้วครั้งเล่า ความแข็งแกร่งโดยรวมจึงพัฒนาขึ้นต่อเนื่อง ซึ่งการฝึกฝนแบบรบจริงเช่นนี้ย่อมเป็นประโยชน์อย่างยิ่งเมื่อถึงเวลาที่ต้าปิงจะฝ่าฟันขั้นภูมิ ดังนั้นถ้ำโบราณมารน้ำแข็งแห่งนี้ สำหรับต้าปิงแล้ว ย่อมเป็นสถานที่บำเพ็ญเพียรที่ดียิ่ง
"พี่ใหญ่ ดูสิ! ข้างหน้าดูเหมือนมีภูเขาสูงตระหง่านอยู่ เป็นยอดเขาที่ถูกประทับผนึกด้วยน้ำแข็งหิมะ"
ทันใดนั้น ต้าปิงชี้ไปยังจุดหนึ่งข้างหน้า พูดขึ้นด้วยความตะลึงงัน
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยมองไปตามนั้น เห็นจริง ๆ ว่าข้างหน้ามียอดเขาน้ำแข็งขนาดมหึมาสูงสู่แผ่นฟ้า ยอดเขานี้ถูกน้ำแข็งแข็งกะดังหนาหนาปกคลุมตั้งแต่ยอดจรดฐาน แม้จะมองเห็นต้นไม้เขียวขจีจำนวนมากอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็งหนานั้น แม้กระทั่งสัตว์บางตัวที่ถูกแช่งแข็งอยู่
แต่ตอนนี้ พื้นผิวทั้งยอดเขากลับถูกน้ำแข็งแข็งกะดังหนาถึงหลายสิบเมตรปกคลุม กลายเป็นภูเขาน้ำแข็งโดยสมบูรณ์
"พี่ใหญ่ ไปดูกันเถิด
ตั้งแต่เข้ามาในถ้ำโบราณมารน้ำแข็งนานเช่นนี้ ที่พวกเราเห็นก็มีแต่ทุ่งน้ำแข็งไร้ขอบเขต
ที่นี่แล้วจู่ ๆ มีภูเขาน้ำแข็งสูงใหญ่ขนาดนี้โผล่มา หรือบนนั้นจะมีสมบัติล้ำค่าอยู่ไม่น้อยก็เป็นได้"
ต้าปิงมองไปยังภูเขาน้ำแข็งนั้น เอ่ยขึ้น
"ดีแล้ว ไปดูกัน"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
เมื่อนั้น เย่อวิ๋นเฟยกับต้าปิงก้าวย่างมั่นไปข้างหน้า ไม่นานก็มาถึงฐานภูเขาน้ำแข็งสูงใหญ่นี้