"แม่ เสี่ยวเฟย พวกท่านต่อไป ข้าจะช่วยขวางพวกมันไว้เอง!"
เย่อวิ๋นเฟยส่งเสียงสื่อจิตกล่าว
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็คิดจะลำเลียงผู้เชี่ยวชาญกึ่งจักรพรรดิทั้งหมดในหอเต๋าสวรรค์ออกมา
ครืนครืน...
โครงกระดูกจูเชวี่ยร่างนั้นพลันระเบิดพลังกดดันอันเกรียงไกรออกมา ปัดกวาดไปทั่วทุกทิศทาง
อ๊ายยย...
สมาชิกเผ่าเหมียวผู้มีพลังอ่อนแอจำนวนมากถูกสั่นสะเทือนจนสิ้นใจในทันที ส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด
ตุบตับ...
ยังมีสมาชิกเผ่าเหมียวอีกมากมายที่ถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวเหล่านี้สะเทือนจนกระเด็นปลิวออกไป
แม้แต่เหล่านักปราชญ์กึ่งจักรพรรดิที่เผชิญกับพลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ยังต้องตกใจในใจและถอยร่นไม่หยุด
แม้แต่พ่อมดเฒ่าก็ถูกสะเทือนจนถอยหลังไปหลายก้าว!
"เป็นไปได้อย่างไร!"
พ่อมดเฒ่าเต็มไปด้วยความตกใจและไม่ยอมจำนน เขาเพิ่งจะกลายร่างและหลอมรวมเหล่าผู้เชี่ยวชาญกึ่งจักรพรรดิจำนวนมาก พลังอยู่ในช่วงที่แข็งแกร่งที่สุดน่าสะพรึงกลัวที่สุด แต่กลับไม่คิดว่าจะถูกพลังของโครงกระดูกจูเชวี่ยร่างนั้นสะเทือนจนถอยร่น
มีเพียงเสี่ยวเฟยและเหมียวจื่อฉงสองคนที่ยืนอยู่ข้างโครงกระดูกจูเชวี่ย ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ราวกับไม่ได้รับผลกระทบใดๆ
ไม่ดี!
ผู้คนทั้งหลายเห็นเสี่ยวเฟยและเหมียวจื่อฉงทั้งสองยืนอยู่ข้างโครงกระดูกจูเชวี่ยตลอด ราวกับเข้าฌาน ก็พากันร้องในใจว่าไม่ดี
ชัดเจนว่าโครงกระดูกจูเชวี่ยร่างนั้นปฏิบัติต่อเหมียวจื่อฉงและเสี่ยวเฟยเป็นอย่างดี!
"เหมียวจื่อฉงกับเหมียวเสี่ยวเฟยดูเหมือนจะได้รับการยอมรับจากโครงกระดูกจูเชวี่ยร่างนั้น!"
มีคนอดรนทนไม่ได้ตะโกนออกมา
"สองนังแพศยา กล้ามาแย่งชิงโครงกระดูกจูเชวี่ยกับข้า ตายซะ!”