“ไม่ดีแล้ว หยุดซะ!”
ชายวัยกลางคนคนนั้นไม่คิดเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น ในตอนแรกถึงกับอึ้งงงไปชั่วขณะ แต่ก็รีบรู้ตัวทัน ตะโกนด้วยความโกรธแค้นแล้ววิ่งไล่ตามเด็กหนุ่มชุดแดงคนนั้น
“น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!
ดูท่ายาเม็ดศักดิ์สิทธิ์เม็ดนั้นได้วิวัฒน์จนมีชีวิตแล้ว มันจะหนีหายไป!”
มีคนตะโกนออกมาด้วยความตกตะลึง
“ยาเม็ดเม็ดนี้มีค่ามหาศาล เร็วเข้า ขวางทางมันซะ จับมันให้ได้”
มีผู้อื่นที่รู้ตัวทันก็ร่ายวิชาฝีเท้าพุ่งไล่ตามเด็กหนุ่มชุดแดงไป แม้แต่เย่อวิ๋นเฟยก็อดใจไม่ได้ ร่ายวิชาฝีเท้าพุ่งตามเด็กหนุ่มชุดแดงนั้นไปเช่นกัน
เมื่อร่ายวิชาออกเต็มกำลัง ความเร็วฝีเท้าของเย่อวิ๋นเฟยก็ไปถึงระดับที่น่าอัศจรรย์ยิ่ง ชั่วพริบตาก็แซงคนส่วนใหญ่ผ่านไป และโฉบเฉียวเข้าใกล้เด็กหนุ่มชุดแดงอย่างรวดเร็ว
สิ่งที่ทำให้เย่อวิ๋นเฟยต้องตกตะลึงก็คือ ยังมีคนอีกห้าหกคนที่ฝีเท้าไม่ด้อยกว่าเขา วิ่งคู่เคียงไปด้วยกัน ต่างก็อยากจะตามทันเด็กหนุ่มชุดแดงคนนั้น
และแล้วในชั่วขณะนั้นเอง เด็กหนุ่มชุดแดงก็เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอีกครั้ง กลับคืนร่างเป็นยาเม็ดสีแดงหนึ่งเม็ด จากนั้นความเร็วของมันก็ยิ่งเร็วขึ้นกว่าเดิม กลายเป็นแสงแดงสายหนึ่ง ทะลุผ่านมิติปฐพีออกไปจากตรงนั้น
“ไม่ต้องไล่ตามแล้ว ยาเม็ดเม็ดนั้นออกจากมิติปฐพีส่วนนี้ไปแล้ว บางทะตอนนี้อาจออกจากทางเดินนี้ไปแล้วก็ได้
เจ้าดูฝาขวดหยกใบนั้นสิ มันมีผนึกติดอยู่ เมื่อก่อนอาจเป็นเพราะผนึกนั้นแหละที่ขังยาเม็ดเม็ดนั้นเอาไว้ บัดนี้ฝาที่มีผนึกถูกเปิดออก ยาเม็ดที่ได้รับชีวิตแล้วเม็ดนั้นจึงฉวยโอกาสหนีไป”
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าวกับเย่อวิ๋นเฟย
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยพลันมองไปที่ฝาขวดที่เพิ่งบรรจุยาเม็ดสีแดงนั้นเอาไว้ แล้วก็พบร่องรอยผนึกที่ถูกฉีกขาดจริง ๆ
“ไม่ ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”
ชายผู้เพิ่งค้นพบยาเม็ดสีแดงนั้นมองดูยาเม็ดหายสูญไปจนสิ้นเชิง ตะโกนออกมาอย่างไม่ยอมรับชะตากรรม