ไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยก็ถามข้อมูลที่ต้องการทราบจากปากของชายวัยกลางคนผู้นี้
มีอยู่สองเรื่องหลัก
เรื่องแรก มีผู้ฝึกตนแดนหลุมฟ้าจากดาราจักรเสวียนหวงกว่าห้าพันคน เข้ามายังทวีปเทียนเสวียน
เรื่องที่สอง มีผู้ฝึกตนแดนหลุมฟ้ากลุ่มหนึ่ง กำลังมุ่งหน้าไปยังสถาบันพิทักษ์วิถี
เพราะว่า สถาบันพิทักษ์วิถีคือที่อยู่ของครอบครัวและสำนักอาจารย์ของเย่อวิ๋นเฟย
"ผู้ฝึกตนแดนหลุมฟ้าห้าพันกว่าคน"
เย่อวิ๋นเฟยอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย
เย่อวิ๋นเฟยไม่ได้กังวลว่าจะสู้ไม่ได้ แต่เป็นห่วงว่า ผู้ฝึกตนแดนหลุมฟ้าห้าพันกว่าคนนี้เมื่อเข้ามาในทวีปเทียนเสวียน จะนำพาความเสียหายใหญ่หลวงมาสู่ทวีปเทียนเสวียน
และดูเหมือนว่า ความเสียหายนั้นได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
เมืองหลวงของจักรวรรดิอสูรนับหมื่นคือตัวอย่างหนึ่ง
ในเมืองหลวงแห่งนี้ ผู้ฝึกยุทธ์เกือบครึ่งหนึ่งถูกผู้ฝึกยุทธ์แดนหลุมฟ้าสิบกว่าคนเมื่อครู่สังหาร
"ผู้ฝึกยุทธ์แดนหลุมฟ้าในดาราจักรเสวียนหวง ส่วนใหญ่มุ่งตรงมาที่ข้า
ดูท่าแล้ว ข้าต้องปรากฏตัวให้เร็วที่สุด
ขอแค่ข้าปรากฏตัว พวกเขาก็จะตามกลิ่นมาหา!
เมื่อถึงตอนนั้น ก็จะได้รวบรวมมาสังหารทีเดียว!"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
"เย่อวิ๋นเฟย ข้าบอกทุกอย่างที่เจ้าอยากรู้แล้ว ได้โปรดปล่อยข้าไป..."
ชายวัยกลางคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
ฟิ้ว! (ตู้ม!)
เย่อวิ๋นเฟยดีดนิ้วครั้งหนึ่ง ทำให้ศีรษะของชายวัยกลางคนนั้นแตกกระจาย
"นายท่าน!
ในที่สุดท่านก็มาแล้ว"
ราชาสัตว์อสูรแท้จริงแท้จริงมาถึงข้างกายของเย่อวิ๋นเฟย
"อืม เจ้าจงอยู่ที่จักรวรรดิอสูรนับหมื่นต่อไป"
เย่อวิ๋นเฟยกำชับประโยคหนึ่ง แล้วจึงนำยานเหาะลำหนึ่งออกมา
ยานเหาะพุ่งทะยานขึ้นฟ้า หายลับไปยังสุดขอบฟ้าในพริบตา
"ลูกเอ๋ย ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้ากับผู้บัญชาการเย่ เห็นทีจะไม่เลวเลยสินะ?"
ฮ่องเต้เดินเข้ามาใกล้ แล้วถามราชาสัตว์อสูรแท้จริงแท้จริงด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
"ถือว่าไม่เลวกระมัง"
ราชาสัตว์อสูรแท้จริงแท้จริงพยักหน้า
"ดีนัก!
ลูกเอ๋ย จำไว้นะ ต้องคว้าขาอันใหญ่โตของผู้บัญชาการเย่ไว้ให้ดี!