“เจ้าปีศาจ เจ้าฆ่าคนตระกูลซูของเรา!
ใครก็ได้ รีบมานี่!”
ซูชิงลั่วส่งเสียงร้องอย่างกะทันหัน
ฉินอันยกมือขึ้น ปล่อยพลังงานประหลาดออกมา ปิดกั้นเสียงของซูชิงลั่วไม่ให้แพร่กระจายออกไปได้
จากนั้น ฉินอันชี้ไปที่ลำคอของซูชิงลั่ว ประทับผนึกไว้ ไม่ให้ส่งเสียงใดๆ ออกมา
“การฆ่าคนตระกูลซูของเจ้านั้น เรื่องใหญ่ตรงไหนกัน”
ฉินอันหัวเราะเย็น
“พวกเจ้าทุกคน เข้ามาเลย”
ฉินอันตะโกนออกไปนอกตำหนัก
เวลานี้ คนของตระกูลซูที่รออยู่ข้างนอกได้ยินเสียงเรียกของฉินอัน
“ท่านเขยฉินเรียกพวกเราเข้าไป มีเรื่องอะไรหรือ”
ผู้เชี่ยวชาญขั้นเข้าสู่วิถีดาคนหนึ่งของตระกูลซูพูดอย่างสงสัย
เพราะถ้ำบำเพ็ญของซูชิงลั่วแห่งนี้ เดิมก็ได้จัดวางค่ายกลกั้นอาณาเขตไว้หลายชั้น เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกรบกวนจากภายนอกเวลาฝึกตน
อีกทั้งตอนที่ฉินอันเข้าไปก่อนหน้านี้ ได้ลอบปักธงค่ายกลไว้ แล้วจัดวางค่ายกลกั้นอาณาเขตประหลาดอีกหลายชั้น ทำให้คนของตระกูลซูที่อยู่ข้างนอกไม่สามารถรับรู้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นภายในตำหนัก
“เจ้าจะไปสนใจเรื่องนั้นทำไม
ท่านเขยฉินผู้นี้ได้รับความโปรดปรานจากหัวหน้าตระกูลเป็นอย่างมาก อนาคตไกลไพบูลย์ คำของเขา พวกเราทำตามก็แล้วกัน”
ผู้เชี่ยวชาญขั้นเข้าสู่วิถีอีกคนหนึ่งพูด
แล้วผู้เชี่ยวชาญขั้นเข้าสู่วิถีคนนั้นก็นำหน้าเข้าไปในถ้ำบำเพ็ญของซูชิงลั่ว
คนอื่นๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก็ทยอยเดินตามเข้าไป
ภายในตำหนัก
“ฮี่ๆ...
เป็นศิษย์รักของข้าจริงๆ”
ภายในร่างของฉินอัน จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะประหลาดราวกับนกเค้าแมวดังขึ้น แล้วเงาดำตะคุ่มหนึ่งก็พุ่งออกมาจากร่างของฉินอัน
“ท่านเขยฉิน เรียกพวกเราเข้ามามีอะไรจะสั่งหรือ”