"ท่านอาจารย์ใหญ่เย่ นี่คือโอสถไขสันหลังสวรรค์งั้นหรือ?"
เสียงของเซี่ยฉางคงสั่นเครือเล็กน้อย
"ถูกต้อง"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"นี่มันโอสถวิเศษขั้นสี่! แม่นางผู้ใดเป็นคนปรุงกันแน่?
เท่าที่ข้าทราบ ทั่วทั้งทวีปเทียนเสวียน มีเพียงท่านโอสถจวินแห่งหอโอสถเท่านั้นที่มีความสามารถปรุงโอสถวิเศษขั้นสี่ได้
แต่ท่านโอสถจวินปิดด่านตลอดปี โดยปกติไม่ลงมือปรุงโอสถให้ผู้ใดง่ายๆ"
เซี่ยฉางคงถามด้วยความสงสัย
"นอกจากท่านโอสถจวินแห่งหอโอสถแล้ว ยังมีอีกผู้หนึ่งที่สามารถปรุงโอสถวิเศษขั้นสี่ได้ นั่นคือปรมาจารย์พสุธาเมฆาผู้เลื่องชื่อทั่วจงโจวในยามนี้
ได้ยินว่าวิชาโอสถของปรมาจารย์พสุธาเมฆาอาจจะเหนือกว่าท่านโอสถจวินด้วยซ้ำ
ท่านอาจารย์ใหญ่เย่ โอสถไขสันหลังสวรรค์เหล่านี้ หรือว่าท่านไปขอให้ปรมาจารย์พสุธาเมฆาปรุงให้?"
ผู้อาวุโสพิทักษ์ผู้หนึ่งถามด้วยความสนใจ
"ถูกต้อง
โอสถไขสันหลังสวรรค์เหล่านี้ ปรมาจารย์พสุธาเมฆาเป็นผู้ปรุงให้จริงๆ"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"มิน่าเล่า!
ข้าได้ยินว่าปรมาจารย์พสุธาเมฆาเป็นคนใจกว้าง ขอเพียงค่าตอบแทนเพียงพอ โดยปกติไม่ปฏิเสธคำขอโอสถของผู้ใด!"
ผู้อาวุโสพิทักษ์ผู้นั้นพลันเข้าใจกระจ่าง
"ท่านอาจารย์ใหญ่เย่ เช่นนั้นก็หมายความว่า โอสถวิญญาณและโอสถวิเศษเหล่านี้ ล้วนเป็นผลงานของปรมาจารย์พสุธาเมฆาทั้งสิ้น?"
เซี่ยฉางคงชี้ไปที่ขวดหยกอื่นๆ แล้วถาม
"ถูกต้อง
ปรมาจารย์พสุธาเมฆาเป็นผู้ปรุงทั้งหมด"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
โอสถเหล่านี้ ล้วนเป็นผลงานของปรมาจารย์พสุธาเมฆาจริงๆ เพราะเย่อวิ๋นเฟยเองก็คือปรมาจารย์พสุธาเมฆา
"ปรมาจารย์พสุธาเมฆา ช่างเป็นผู้มีพระคุณต่อสถาบันพิทักษ์วิถีของเราอย่างแท้จริง!"