ฟึ่บฟึ่บ!
เมื่อเสวียนกุยลืมตาขึ้น สายตาอันเก่าแก่สองสายประหนึ่งคมมีดสองเล่มพุ่งตรงไปทางเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยยกเท้ากระแทกพื้น ปฐพีปราณอันมหาศาลหลั่งไหลเข้ามา มังกรสีเขียวหลายสิบตัวปรากฏขึ้นตรงหน้า ขวางสายตาทั้งสองนั้นไว้
ครืนๆ...
มังกรสีเขียวแต่ละตัวระเบิดขึ้นตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย กลายเป็นปฐพีปราณ
ชั่วพริบตา มังกรธรณีที่เย่อวิ๋นเฟยเรียกออกมาแทบทั้งหมดแตกสลาย!
มังกรธรณีเดิมทีเกิดจากการรวมตัวของปฐพีปราณ เมื่อถูกทำลายก็กลับกลายเป็นปฐพีปราณ คืนสู่แผ่นดิน
"ไม่รู้ว่าเป็นสัตว์อารักขาของสำนักจื่อเวย หลับใหลมานานแสนนานเช่นนี้ ยังมีพลังเช่นนี้อยู่"
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะกล่าว
"เจ้าหนุ่มมนุษย์ เหตุใดจึงมารบกวนความสงบของข้า?"
สายตาของเสวียนกุยจับจ้องเย่อวิ๋นเฟย มองสำรวจด้วยความสงสัย แล้วเอ่ยถามขึ้น
"ข้ามาเพื่อเชิญท่านผู้อาวุโสออกจากเขา มาคุ้มครองสำนักจื่อเวย
ตอนนี้สำนักจื่อเวยต้องการท่านผู้อาวุโส"
เย่อวิ๋นเฟยบอกเจตนาโดยตรง
"สำนักจื่อเวยในตอนนี้งั้นหรือ?"
เสวียนกุยกล่าวอย่างครุ่นคิด
มันหลับใหลมานานเกินไป เพิ่งตื่นขึ้นมา ชั่วขณะหนึ่งยังไม่ค่อยปรับตัวได้
"ตอนนี้สำนักจื่อเวยเป็นอย่างไรบ้าง"
ครู่หนึ่ง เสวียนกุยจึงเอ่ยถามขึ้น
"สำนักจื่อเวยตอนนี้เป็นหนึ่งในสำนักเล็กที่อ่อนแอที่สุดในตะวันออก"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"อะไรนะ?
เป็นไปไม่ได้!
สำนักจื่อเวยเป็นหนึ่งในพลังที่แข็งแกร่งที่สุดของทวีปหงเหมิงมาโดยตลอด จะกลายเป็นสำนักเล็กที่อ่อนแอที่สุดในตะวันออกได้อย่างไร?