"เสี่ยวเฟย เจ้าตื่นแล้วจริง ๆ ด้วย!
เสี่ยวเฟย เสี่ยวเฟย..."
เหมียวจื่อฉงเห็นเสี่ยวเฟยค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ดีใจจนแทบระเบิด น้ำตาแทบไหลออกมาไม่หยุด
"แม่...
เป็นแม่จริง ๆ หรือ?
ข้าฝันไปหรือเปล่า?"
เวลานี้ ดวงตาของเสี่ยวเฟยลืมขึ้นแล้ว นางเริ่มรับรู้สึกได้ยินเสียงเรียกของเหมียวจื่อฉง สายตาที่เหม่อลอยเมื่อครู่จ้องไปที่เหมียวจื่อฉง เริ่มมีประกายขึ้นมา
"เสี่ยวเฟย ใช่ข้า แม่นี่แหละ เจ้าไม่ได้ฝันไป!
แม่อยู่ตรงนี้!
ฟ้าดินเป็นพยาน ในที่สุดเจ้าก็ตื่นเสียที!"
เหมียวจื่อฉงพุ่งเข้าไปโอบกอดเสี่ยวเฟย พูดด้วยความตื่นเต้น
"แม่ เป็นแม่จริง ๆ หรือ?
ทำไมแม่อยู่ที่นี่ได้เล่า ที่นี่ไม่ใช่แดนจูเชวี่ยหรือ?"
เสี่ยวเฟยกอดเหมียวจื่อฉงไว้ ในที่สุดก็เชื่อว่านางอยู่ในอ้อมกอดของมารดา อดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ เพราะก่อนหน้านี้นางมาที่แคว้นจูเชวี่ยเพียงลำพัง
"เสี่ยวเฟย ไม่ใช่แค่แม่ พี่ชายก็อยู่ที่นี่ด้วย"
เย่อวิ๋นเฟยมองดูเสี่ยวเฟยที่ค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา สายตาเต็มไปด้วยความรักใคร่ กล่าวขึ้น
แม้ในชาตินี้ เย่อวิ๋นเฟยจะใช้เวลาอยู่กับน้องสาวคนนี้ไม่นานนัก แต่ความสัมพันธ์กลับแน่นแฟ้นเป็นอย่างมาก
"พี่ชาย ทำไมพี่มาที่นี่ด้วย?
พวกพี่มาที่แคว้นจูเชวี่ยกันหมดแล้วหรือ?
ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ดีอะไรนัก"
เสี่ยวเฟยได้ยินเสียงของเย่อวิ๋นเฟย สายตาก็มองไปทางเย่อวิ๋นเฟยทันที รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เย่อวิ๋นเฟยได้ยินคำพูดของเสี่ยวเฟย สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมลง
แคว้นจูเชวี่ยเป็นหนึ่งในสามพันโลกใหญ่เล็ก ที่มีพลังงานและกฎเกณฑ์สูงที่สุด เป็นที่ที่สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนเฝ้าฝันถึงอยากมาอยู่อาศัยและบำเพ็ญเพียร