ครืน ๆ ๆ…
ชายผู้เป็นสานุศิษย์แห่งสำนักมารแปดตนปรากฏกายขึ้นพร้อมกับอ้าปากกว้าง เหวี่ยงร่างให้ใหญ่โตขึ้น คลื่นพลังอันชั่วร้ายแผ่กระจายออกมา
แปดร่างยักษ์มารพุ่งทะยานตรงไปยังเพลิงอัคนีสามภัย
เห็นเพียงแค่แต่ละร่างมารนั้นก็พ่นเส้นใยสีดำราวกับสายฝนโปรยปราย ห่อหุ้มเพลิงอัคนีสามภัยไว้จนมิด
เย่อวิ๋นเฟยแลเห็นได้ ถุงผ้าสีดำแปดใบนี้ล้วนเป็นอาวุธวิเศษที่น่าสะพรึงกลัว แฝงไปด้วยพลังมืดและกฎมืดอันแข็งแกร่ง
ถุงผ้าทั้งแปดประสานกัน ราวกับตาข่ายดักฟ้าดักดิน ปิดกั้นหนทางรอดทั้งหมดของเพลิงอัคนีสามภัย!
เห็นได้ชัดว่า สานุศิษย์แห่งสำนักมารแปดตนนี้มุ่งเป้ามาที่เพลิงอัคนีสามภัยโดยเฉพาะ!
เย่อวิ๋นเฟยรู้สึกในใจ บางทีตอนที่เขาจัดการกับสมุนไพรเพลิงปราณสามภพเมื่อครู่นี้ สานุศิษย์แห่งสำนักมารทั้งแปดนี้ได้แอบซุ่มอยู่ข้าง ๆ รอจังหวะลงมือกับเพลิงอัคนีสามภัย
“ฮึ! ของวิเศษที่ข้าหมายตาไว้ พวกเจ้ากล้าดียังงั้นหรือ!”
เย่อวิ๋นเฟยหัวเราะเย็น
เสียงนั้นเพิ่งจบลง
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดมือ อาวุธวิเศษหลายสิบชิ้นพุ่งออกมา พร้อมกันนั้นก็เรืองแสงวาบ ราวกับดวงอาทิตย์นับสิบที่สุกสกาว ทะยานเข้าถล่มสานุศิษย์แห่งสำนักมารทั้งแปดนั้น
อาวุธวิเศษหลายสิบชิ้นนี้ล้วนเป็นอาวุธระดับกึ่งจักรพรรดิ!
เมื่อไม่นานมานี้ เย่อวิ๋นเฟยสังหารปรมาจารย์กึ่งจักรพรรดิไปเป็นจำนวนมาก ได้สะสมอาวุธระดับกึ่งจักรพรรดิไว้อีกมากมาย บางชิ้นหลอมรวมเข้ากาย บางชิ้นก็หลอมเป็นอาวุธสำรอง
สรุปแล้ว ตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยไม่ได้ขาดแคลนอาวุธกึ่งจักรพรรดิเลย แค่โบกมือก็สามารถโยนออกมาได้หลายสิบชิ้น