เย่อวิ๋นเฟยขยับความคิดเพียงนิดเดียว ก็ลำเลียงมังกรธรณีนับพันตัวออกมาจากหอเงามายา ไล่ตามรอยนกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้นไป
เย่อวิ๋นเฟยรีบยืนบนหัวของมังกรธรณีตัวหนึ่ง แล้วไล่ตามไปข้างหน้าด้วยเช่นกัน
เพียงเห็นนกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้นพุ่งไปตามแม่น้ำมืดนิรภพอันไม่รู้จบ ไปยังอีกฟากหนึ่ง ที่ใดที่มันผ่านไป สายน้ำดำสนิทราวกับหมึกก็ไหลบ่าเข้าสู่ร่างของมันอย่างมหาศาล ถูกดูดซับไปในพริบตา และพลังของนกฟีนิกซ์สีดำก็พุ่งสูงขึ้นอย่างน่าตกใจ!
ไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยก็พบอย่างตกใจว่า มังกรธรณีใต้เท้าเริ่มตามนกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้นไม่ทันแล้ว!
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือ นำจานวัดปฐพีออกมา เปิดใช้งานโดยตรง รวบรวมปฐพีปราณโดยรอบอย่างรวดเร็ว มาอัดฉีดให้มังกรธรณีใต้เท้า ทำให้ความเร็วมังกรธรณีเพิ่มขึ้นทันทีทันใด
“หากข้าไม่เชี่ยวชาญวิชาดูภูมิปฐพี ตอนนี้คงไล่ตามคุณหนูใหญ่ตระกูลลวี่ไม่ทันแน่!”
เย่อวิ๋นเฟยมองนกฟีนิกซ์สีดำตัวนั้นเบื้องหน้า รู้สึกประหลาดใจอยู่ในใจ
ไม่นาน เย่อวิ๋นเฟยก็พบอย่างตกใจว่า ปริมาตรของแม่น้ำมืดนิรภพใต้พื้นดินนี้ดูเหมือนกำลังเล็กลง!
“นายท่าน คุณหนูใหญ่ตระกูลลวี่คิดจะดูดซับแม่น้ำมืดนิรภพทั้งสายจริง ๆ ด้วย!”
นักบุญโอรสของลิงบินยมโลกก็พบว่าแม่น้ำมืดสายนั้นกำลังเล็กลง พูดด้วยความตกใจ
ในขณะนั้นเอง
ครืน ๆ ๆ ...
ทันใดนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็รู้สึกถึงพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งสี่ห้าสายแผ่มารับรู้จากที่ไกล ๆ สั่นสะเทือนพื้นดินใต้เท้าจนเริ่มโคลงเคลงอย่างรุนแรง