จากนั้น เย่อวิ๋นเฟยก็มาถึงทิวเขาลูกหนึ่ง ซึ่งมียอดเขาสิบกว่าลูกเรียงรายซ้อนกันเป็นแนวยาว
ผู้คนหลายร้อยคนของตำหนักชิงอวิ๋นล้วนอาศัยอยู่ที่นี่
"เจ้าตำหนัก!"
ผู้คนของตำหนักชิงอวิ๋นเมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยมาถึง ต่างพากันออกมาต้อนรับทีละคน
"ดูเหมือนว่าช่วงนี้พลังของพวกเจ้าจะเพิ่มขึ้นไม่น้อย"
เย่อวิ๋นเฟยกวาดตามองผู้คนแล้วพูดด้วยความปลื้มปีติ
"เจ้าตำหนัก แผ่นดินใหญ่หงเหมิงไม่ธรรมดาจริง ๆ ที่นี่พลังงานและกฎแห่งสวรรค์และปฐพีที่มีอยู่ ล้วนสูงส่งกว่าแผ่นดินชางหวงไปมากนัก
การฝึกฝนในโลกใบนี้ ทำให้ความก้าวหน้าของเรารวดเร็วกว่าแต่ก่อนมาก"
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกล่าว
"ใช่แล้ว
นี่คือเหตุผลที่คนในแผ่นดินใหญ่หงเหมิงแข็งแกร่งกว่าคนในแผ่นดินชางหวงโดยทั่วไป
อีกทั้งที่นี่คือสำนักงานใหญ่ของสำนักจื่อเวย เป็นสถานที่รวบรวมความอัจฉริยะของสวรรค์และปฐพี พวกเจ้าจงตั้งใจอยู่ที่นี่อย่างสงบ พลังจะได้เพิ่มขึ้นอย่างมาก
หากทรัพยากรการฝึกฝนไม่เพียงพอก็ไปขอจากเจ้าสำนักหลิว ข้าได้บอกกล่าวเขาไว้แล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวเสียงดัง
"เจ้าตำหนัก พวกเราเข้าใจแล้ว"
ผู้คนตอบรับ
"หัวหน้า ข้าไม่คิดจะอยู่ที่นี่ฝึกสมาธิ
ข้าจะออกไป ท่องไปในแผ่นดินใหญ่หงเหมิง เพื่อฝึกฝนวิถีดาบของข้า
วิธีนี้ จะเป็นผลดีต่อการฝึกฝนของข้ามากกว่า"
ตู้กูหวนเดินเข้ามาแล้วเอ่ยขึ้นทันใด
"ได้
เจ้าออกไปเถอะ
แต่ต้องระวังตัวทุกอย่าง"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสถึงพลังของตู้กูหวน แล้วพยักหน้าเห็นด้วย
ช่วงนี้พลังของตู้กูหวนก้าวหน้าอย่างน่าตกใจ ก้าวหน้าไปไกลกว่าคนอื่น ๆ ในตำหนักชิงอวิ๋นมาก สำหรับเขา การออกไปท่องโลกภายนอกมีประโยชน์มากกว่าแน่นอน