ครึ่งชั่วยามต่อมา พลกำลังของสำนักจื่อเวยก็รวมพลเสร็จสิ้น ภายใต้การนำของเจ้าสำนักหลิว ยืนเรียงเป็นแถวหน้าด่านสำนักงานใหญ่ พร้อมรับศึกเต็มที่
ครืน ๆ ๆ …
เรือศึกนับลำแล่นมาจากขอบฟ้า แต่ละลำปลดปล่อยแรงกดดันพลังอันเกรียงไกร พลานุภาพปกคลุมนภา
มองไปไกล ๆ มีเรือศึกนับสิบลำ
ในแต่ละลำเต็มไปด้วยพลรบ!
ไม่นาน เรือศึกทุกลำก็มาถึงด้านนอกสำนักงานใหญ่ของสำนักจื่อเวย
จากนั้น เหล่าทหารเป็นระเบียบเดินออกมาจากเรือศึกเหล่านี้ แต่ละคนเกราะเปล่งประกาย บ้างถือหอกศึก บ้างแบกง้าวศึก แสงเย็นวาววับ ไอสังหารคุกรุ่น
เมื่อเหล่าทหารปรากฏตัว ฟ้าดินนี้ดูเหมือนเริ่มสั่นสะท้าน แสงเย็นยะเยือกของเกราะและฆาตรจิตจากอาวุธ ทำให้ที่นี่เต็มไปด้วยกลิ่นอายการเข่นฆ่า
ในที่สุด บนเบื้องสูงเต็มไปด้วยผู้คน แน่นขนัด บดบังฟ้าคลุมดิน
กองกำลังสามฝ่ายของราชวงศ์เยี่ยน สำนักเซิ่งหยวน และสำนักเฉียนหยาง ต่างมาแล้ว ต่างชูธงสัญลักษณ์ของตน
ยิ่งกว่านั้น รอบสำนักงานใหญ่ของสำนักจื่อเวย เต็มไปด้วยผู้คนที่มามุงดูความครึกครื้น
ราชวงศ์เยี่ยน สำนักเซิ่งหยวน สำนักเฉียนหยาง และสำนักจื่อเวย เป็นสี่มหาอำนาจในแคว้นเยี่ยน บัดนี้สี่มหาอำนาจจะแตกหักกัน ย่อมดึงดูดความสนใจของผู้ฝึกยุทธ์มากมายในแคว้นเยี่ยนโดยธรรมชาติ
“ข้าคืออัครมหาเสนาบดีเซียวเทียนเจี๋ยแห่งราชวงศ์เยี่ยน รับพระบัญชาจากฝ่าบาท มาปราบสำนักจื่อเวย!”
ชายชราคนหนึ่งสวมชุดขุนนาง สวมหมวกสูง ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ส่งเสียงดังก้องด้วยความน่าเกรงขาม เสียงราวสายฟ้าฟาด