“นี่มันวิชายุทธ์อะไรกัน?”
เหล่านักปราบพิภพหลุมที่อยู่รายรอบ จ้องมองดาบขาวที่ลอยอยู่เบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟยด้วยความตกตะลึง หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ รู้สึกถึงลางร้ายบางอย่าง
เพราะดาบขาวเล่มนี้แผ่กระจายกฎแห่งกาลเวลาอันเข้มข้น ให้ความรู้สึกประหลาดเกินบรรยาย!
เย่อวิ๋นเฟยยื่นมือไขว่คว้า ดาบขาวยืดยาวขึ้นในพริบตา กลายเป็นดาบยาวสีขาวยาวราวห้าเมตร พร้อมตวัดฟันเบาๆ หนึ่งครั้ง
“ไม่ดี!”
ชั่วขณะนั้น นักปราบพิภพหลุมทั้งหลายถึงกับหน้าซีดเผือด พวกเขาพบว่า กาลเวลารอบตัวราวกับถูกดูดหายไปในพริบตา ทุกสิ่งหยุดนิ่งแข็งค้างอยู่กับที่
“ถอยเร็ว!”
ในเวลานี้ ผู้นำเหล่านักปราบจากแต่ละสำนักใหญ่ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติอย่างเฉียบไว
มิติที่เย่อวิ๋นเฟยและนักปราบพิภพหลุมหลายสิบคนยืนอยู่ ราวกับกลายเป็นภาพเขียน!
เหลือเพียงดาบยาวสีขาวที่เคลื่อนที่ช้าๆ
และในเวลานี้ เส้นผมของเย่อวิ๋นเฟยเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!
ฉับ!
ดาบยาวสีขาวตวัดผ่าน ตัดศีรษะของนักปราบพิภพหลุมคนหนึ่งออกเป็นสองซีก พร้อมกับทำลายจิตวิญญาณของเขาด้วย
ต่อจากนั้น
ฉับ ฉับ...
นักปราบพิภพหลุมทั้งสี่สิบคนถูกดาบยาวสีขาวฟันเข้าใส่ ล้มตายตรงนั้นในพริบตา
เมื่อดาบยาวสีขาวสังหารนักปราบพิภพหลุมสี่สิบคนแล้ว ราวกับพลังงานจะหมดลง ก็ค่อยๆ เลือนหายไป
แล้ว นักปราบพิภพหลุมคนอื่นๆ ก็พบว่า ร่างกายของตนขยับได้อีกครั้ง
วู่ วู่ วู่...
ยอดฝีมือขั้นเปิดจุดชีพจรที่เหลืออยู่ตกใจกลัวจนวิญญาณแทบหลุดจากร่าง จะกล้าอยู่ต่อได้อย่างไร ต่างดุจนกตื่นธนู แตกกระเจิงหนีไปสุดชีวิต