เย่อวิ๋นเฟยกล่าวจบ ก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว
ครืน ๆ ๆ ...
เพียงก้าวแรกที่เย่อวิ๋นเฟยเหยียบลง พื้นพิภพเบื้องล่างก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับผืนผ้าที่ถูกเขย่าอย่างแรง
คำราม...
เสียงคำรามของมังกรอันกึกก้องดังออกมาจากร่างของเย่อวิ๋นเฟย
เหล่าผู้เชี่ยวชาญขั้นกึ่งจักรพรรดิเบื้องหน้าต่างได้ยินเสียงคำรามมังกรนี้ หัวใจก็พลันสั่นสะท้าน ราวกับถูกอะไรบางอย่างบีบรัดอย่างแรง
นี่คือวิชาแปดก้าวมังกรสวรรค์ที่เย่อวิ๋นเฟยเพิ่งฝึกสำเร็จ!
ด้วยความตกตะลึง สายตาของเหล่าสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นต่างพากันมองไปยังตำแหน่งที่เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่ และพบตัวเขาในที่สุด
"เจ้าหนุ่มนั่นเอง!
นั่นคือร่างที่แท้จริงของมัน!"
"เจ้าหมอนี่กล้าโผล่หน้าออกมาเอง ไม่กลัวตายหรือไง!"
"ล้อมมันไว้ อย่าให้มันหนีไปได้!"
เหล่าสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นทั้งตื่นตกใจและดีใจ ต่างพากันสยายร่างพุ่งตรงไปทางเย่อวิ๋นเฟย
ปัง!
เย่อวิ๋นเฟยก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ข้ามผ่านกาลเวลา ด้วยความเร็วอันเหลือเชื่อ มาถึงเบื้องหน้าของกึ่งจักรพรรดิขั้นสูงตนหนึ่ง
คำราม...
เสียงคำรามมังกรอันยิ่งใหญ่ดังออกมาจากร่างของเย่อวิ๋นเฟยอีกครั้ง ทำให้กึ่งจักรพรรดิขั้นสูงผู้นั้นสั่นสะเทือนไปทั้งร่าง ใบหน้าซีดเผือด
"จงตายเสียเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยอย่างเยือกเย็น ยกนิ้วขึ้นมา แล้วพุ่งออกไปข้างหน้าอย่างรุนแรง
ครืน ๆ ๆ ...
นิ้วนั้นขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ ในพริบตากลายเป็นเสาหินค้ำฟ้า แผ่พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัว เปล่งแสงอักขระลึกลับมากมาย ปาดไปทางกึ่งจักรพรรดิขั้นสูงผู้นั้น
"เจ้าหนุ่ม!
นี่คือร่างที่แท้จริงของเจ้า!
เจ้ากำลังรนหาที่ตาย!"
เพราะวิชาแปดก้าวมังกรสวรรค์ที่เย่อวิ๋นเฟยใช้นั้นเร็วเกินไป จนสู่ตอนนี้กึ่งจักรพรรดิขั้นสูงผู้นั้นถึงได้รู้สึกตัว