"อาจารย์ ข้าขอสาบาน ข้าจะฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ในอดีตของสำนักเราให้จงได้!"
ตู้กูหวนกล่าว
"อืม ดีมาก ไม่คิดว่าเนิ่นนานขนาดนี้แล้ว ข้ายังจะได้พบศิษย์ที่มีพรสวรรค์ทางวิชาดาบสูงส่งเช่นนี้!
สวรรค์ไม่ทอดทิ้งข้าจริง ๆ!
เอาล่ะ ศิษย์รัก ไปเถอะ จงออกไปฝึกฝนในโลกอันกว้างใหญ่หลากหลายนี้
มีเพียงการออกไปผจญภัยและฝึกฝนมาก ๆ เท่านั้น ถึงจะเติบโตได้รวดเร็ว"
เสียงชราภาพในรูปปั้นกล่าว
"อีกอย่าง วิชาดาบพันวิถีที่เจ้าฝึกอยู่นั้น เป็นวิชาดาบชั้นสูงยิ่ง
เจ้าต้องหมั่นฝึกฝนเป็นประจำ พยายามฟันให้ได้พันดาบโดยเร็ว
หากเจ้าฟันได้ดาบที่พัน ขีดความสามารถด้านวิชาดาบของเจ้าจะสูงขึ้นอย่างน้อยพันเท่าจากตอนนี้"
เสียงชราภาพกล่าวต่อ
"อาจารย์ ข้าเข้าใจแล้ว
วันหน้า ข้าจะกลับมาหาท่านอีก!"
ตู้กูหวนก้มลงคำนับรูปปั้นสามครั้งเสียงดัง แล้วยืนขึ้น หันหลังเดินออกจากตำหนัก มุ่งหน้าลงจากเขาแห่งดาบ
ทั่วทั้งเขาแห่งดาบรายล้อมไปด้วยแสงดาบมากมายหนาแน่น แต่ตู้กูหวนกลับมองราวกับไม่เห็น
สีหน้าเขาสงบนิ่งเดินฝ่าท่ามกลางแสงดาบมากมายนั้น โดยไม่มีอันตรายใด ๆ
แสงดาบจำนวนมากที่แผ่กลิ่นอายพลังทำลายล้างน่าสะพรึง กลับราวกับฝูงปลาที่เชื่อง หมุนวนอยู่รอบตัวตู้กูหวนไม่หยุด
ครู่ต่อมา ตู้กูหวนก็เดินลงจากเขาแห่งดาบได้
"ทางเข้าออกโลกเล็ก ๆ นี้น่าจะอยู่ทางทิศนั้น"
ตู้กูหวนหันมองทิศทางหนึ่ง แล้วก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังทางเข้าออกของโลกโบราณสัตว์อสูร
ทันใดนั้น
"หนุ่มน้อย ไม่คิดเลยว่าเจ้าจะลงมาจากเขาแห่งดาบได้อย่างมีชีวิต"
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งปรากฏตัวตรงหน้าตู้กูหวน สายตามองเขาประหลาดใจ