"ฮ่าๆ หนีไม่พ้นหรอก!
ยอมจำนนแต่โดยดีเสียเถิด!"
ด้านหลัง เหล่าศิษย์ตระกูลเซียวไล่ตามมาติด ๆ
ชั่วพริบตา กลุ่มศิษย์สถาบันพิทักษ์วิถีทั้งสิบกว่าคนก็ข้ามสันเขาไป พบกับกลุ่มของเย่อวิ๋นเฟย
"ทุกท่าน รีบมาเร็วเข้า มีศิษย์น้องเย่อวิ๋นเฟยอยู่ที่นี่ ไม่มีอะไรต้องกลัว!"
ศิษย์หลายสิบคนที่อยู่ข้างกายเย่อวิ๋นเฟย ต่างพากันตะโกนบอก เมื่อเห็นกลุ่มคนทั้งสิบกว่าที่กำลังถูกไล่ล่า
"เยี่ยมไปเลย!"
ศิษย์ทั้งสิบกว่าคนนั้น เมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยและศิษย์สถาบันพิทักษ์วิถีอีกหลายสิบคน ก็อดไม่ได้ที่จะมีกำลังใจฮึกเหิม รู้สึกราวกับหนีตายมาได้อย่างหวุดหวิด แทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความตื้นตัน ทุกคนทุ่มกำลังทั้งหมดที่มี วิ่งเข้ามาอย่างสุดชีวิต
ด้านหลัง
"ที่นี่มีคนของสถาบันพิทักษ์วิถีอยู่หลายสิบคน!"
ด้านหลัง เหล่าศิษย์ตระกูลเซียวก็ตามมาจนถึง เมื่อเห็นกลุ่มของเย่อวิ๋นเฟย ก็อดไม่ได้ที่จะอึ้งไป
"ไม่ต้องกลัว!
พวกเขารวมกันแล้วมีแค่สี่สิบกว่าคน
ฝั่งเรามีเจ็ดสิบกว่าคน!"
"ใช่!
บุกเข้าไปพร้อมกัน กำจัดขยะพวกสถาบันพิทักษ์วิถีเหล่านี้ให้หมด!"
……
เหล่าศิษย์ตระกูลเซียวทั้งเจ็ดสิบกว่าคนลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วจึงกรูกันเข้ามาล้อมรอบ
"เย่อวิ๋นเฟย!
เขาคือเย่อวิ๋นเฟย!"
ทันใดนั้น มีศิษย์ตระกูลเซียวคนหนึ่งชี้ไปที่เย่อวิ๋นเฟย แล้วร้องตะโกนขึ้น
เมื่อหลายวันก่อน เย่อวิ๋นเฟยก้าวเข้าไปในเหมืองแร่คริสตัลขนาดใหญ่แห่งนั้นก่อนหนึ่งก้าว ต่อหน้าต่อตาทุกคน ทำให้เหล่าศิษย์ตระกูลเซียวประทับใจในตัวเขาอย่างมาก
ดังนั้น ตอนนี้จึงจำเขาได้ในทันที
"บอกข้ามา
พวกเจ้าตระกูลเซียว เหตุใดจึงลงมือกับคนของสถาบันพิทักษ์วิถี
แค่ต้องการแย่งชิงเหมืองแร่คริสตัล หรือว่านี่คือคำสั่งของผู้นำระดับสูงตระกูลเซียวของพวกเจ้ากัน"
เย่อวิ๋นเฟยเก็บมือไพล่หลัง ดวงตาเย็นชากวาดมองเหล่าศิษย์ตระกูลเซียว แล้วถามเรียบ ๆ