ฟิ้ว!
พริบตาต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในระยะไกล ลอยเด่นกลางอากาศ จ้องมองผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเหล่านั้นอย่างเย็นชา
“ไล่ตามมันไปด้วยกัน!”
ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเหล่านั้นยังคงไม่ยอมละทิ้งสมุนไพรครึ่งเทพในครอบครองของเย่อวิ๋นเฟย ต่างระดมวิชาตัวเบาพุ่งไล่ตามมาอย่างรวดเร็ว
แต่ว่า พวกเขายังไล่ตามไม่ทัน เย่อวิ๋นเฟยก็ทะลวงมิติอีกครั้ง หายวับไป
“น่ารังเกียจนัก!”
ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเหล่านั้นต่างสบถด่า
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยปรากฏตัวอีกครั้งในอีกจุดหนึ่ง ใบหน้าแฝงรอยยิ้มเยาะ
“ตามไป!”
ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเหล่านั้นทุ่มกำลังทั้งหมดพุ่งเข้าหาเย่อวิ๋นเฟย
ทว่า เย่อวิ๋นเฟยกลับทะลวงลึกเข้าไปในมิติอีกครั้ง หายลับไป แล้วปรากฏตัวขึ้น ณ ตำแหน่งอื่น
ซ้ำไปซ้ำมาหลายครั้งเช่นนี้ ในที่สุดผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิทั้งหมดก็หยุดฝีเท้า ไม่ไล่ตามเย่อวิ๋นเฟยไปทั่วทุกหนแห่งอีกต่อไป
ผู้ฝึกยุทธ์คนอื่นๆ เมื่อเห็นว่าแม้กระทั่งผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิก็ยังตามเย่อวิ๋นเฟยไม่ทัน พวกเขาก็ยิ่งหมดสิทธิ์จะตามทัน
“เป็นอย่างไร?
ไม่ไล่ตามแล้วหรือ?”
เย่อวิ๋นเฟยยืนอยู่ไกลๆ สายตากวาดมองผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิเหล่านั้น พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มเย็น
ผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิแต่ละคนจับจ้องเย่อวิ๋นเฟยอย่างแน่วแน่ ไม่มีผู้ใดเอ่ยวาจา
เมื่อเผชิญกับเย่อวิ๋นเฟย พวกเขารู้สึกได้ถึงความสิ้นหนทาง
ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจว่า ด้วยพลังของพวกเขา ในสถานการณ์เช่นนี้ ไม่มีทางทำอะไรเย่อวิ๋นเฟยได้เลย!
“พลังมิติสมควรตาย!”
ในใจของผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิทั้งหลาย ต่างพากันสาปแช่ง
โดยเฉพาะอู่ชีหลัง ผู้อาวุโสเว่ยฉือ และคนอื่นๆ ยิ่งโกรธจนใบหน้าบิดเบี้ยว แต่ก็จนปัญญาไร้ซึ่งวิธีใดๆ