"อืม อาอา ข้าน้อยเชื่อฟังท่าน"
เด็กหญิงเอ่ยตอบอย่างอ่อนแรง
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยพาเด็กหญิงกลับมายังป่าไท่สือบนดวงดาวเสวียนหวง
ทั่วทั้งป่าไท่สือถูกทำลายสิ้นซาก อย่าว่าแต่ต้นไม้เลย แม้แต่หญ้าคาเพียงครึ่งต้นก็ไม่เหลือ แผ่นดินเหลือเพียงหลุมขนาดใหญ่บึ้งหนึ่งเดียว
เจ้าตำหนักนั่นมีพลังแกร่งกล้ายิ่ง เพียงชั่วฝ่ามือเดียวก็เป็นหายนะครั้งใหญ่ต่อแผ่นดินนี้แล้ว
เย่อวิ๋นเฟยลำเลียงผู้คนของตำหนักชิงอวิ๋นและตระกูลซูออกมาทั้งหมด
เมื่อเห็นสำนักงานใหญ่ตระกูลชิงหยุนถูกทำลายยับเยินจนเยินยับ สมาชิกตำหนักชิงอวิ๋นต่างพากันเจ็บปวดและเดือดดาล
โจรหกสหายยิ่งคำรามไม่ขาดฝ่า อาละวาดจะไปเอาชีวิตเจ้าตำหนักนั่นให้ได้
"ต่อไป ทุกคนจงตั้งใจสร้างสำนักงานใหญ่ตระกูลชิงหยุนขึ้นมาใหม่เถิด"
"ส่วนเรื่องแก้แค้น ข้าจะจัดการเอง"
เย่อวิ๋นเฟยถอนหายใจ แล้วเอ่ยขึ้นเสียงดัง
ตามสถานการณ์ตอนนี้ ขอบเขตชางหวงคงปลอดภัยแล้ว
การลงมือตามสัญญาโบราณ คงสั่นสะเทือนไปทั่วสามพันโลกใหญ่เล็ก เหล่าผู้แข็งแกร่งเหล่านั้นคงไม่กล้าเข้ามาในขอบเขตชางหวงอีก
"เจ้าตำหนักเย่ ศัตรูของพวกเราที่แท้จริงคือใครหรือ?"
เวลานี้ โจรหกสหายและเหล่าผู้ใหญ่ของตำหนักชิงอวิ๋น ตลอดจนผู้ใหญ่ของตระกูลซู ต่างพากันมาอยู่ตรงหน้าเย่อวิ๋นเฟย ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น
"ศัตรูมาจากโลกชั้นสูงภายนอก"
เย่อวิ๋นเฟยถอนหายใจเบาๆ
โลกชั้นสูงภายนอก!
ได้ยินคำพูดของเย่อวิ๋นเฟย เหล่าผู้ใหญ่ของตำหนักชิงอวิ๋นและตระกูลซูต่างเงียบงันไปชั่วขณะ
พวกเขาแม้แค้นเคืองอัดแน่นอยู่ในอก แต่ก็เข้าใจดีว่าหากศัตรูมาจากโลกชั้นสูงภายนอก ด้วยกำลังของพวกเขา คงไม่มีวันล้างแค้นได้เลย
"พวกท่านจงตั้งใจสร้างบ้านเกิดขึ้นมาใหม่เถิด"
"ขอบเขตชางหวงของเราปลอดภัยแล้ว"
"ศัตรูชั้นสูงภายนอกเหล่านั้นจะไม่กล้าเข้ามาอีก"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยขึ้น
"ทรัพย์สินเหล่านี้มีไว้สร้างสำนักงานใหญ่ตระกูลชิงหยุนขึ้นมาใหม่โดยเฉพาะ"
เย่อวิ๋นเฟยโบกมือหยิบแหวนมิติออกมาหลายร้อยวง วางไว้ตรงหน้าเหล่าผู้ใหญ่ของตำหนักชิงอวิ๋น
ต่อมา ภายใต้การนำของเหล่าผู้ใหญ่ ตำหนักชิงอวิ๋นเริ่มงานสร้างสำนักงานใหญ่ขึ้นมาใหม่