เขาเห็นว่าเย่อวิ๋นเฟยอยู่ใกล้ตัวถึงเพียงนี้ แถมภูมิยังต่ำกว่าเขาอีก จึงคิดอาศัยความได้เปรียบด้านภูมิ ปล่อยการโจมตีราวฟ้าผ่าดินแหวกลงมาในครั้งเดียวเพื่อปราบเย่อวิ๋นเฟยให้อยู่หมัด
ตราบใดที่ปราบเย่อวิ๋นเฟยลงได้ ก็มีโอกาสช่วงชิงสิทธิ์ควบคุมวังวิญญาณจากมือของเย่อวิ๋นเฟย
เมื่อถึงเวลานั้น เขาไม่เพียงจะหลุดพ้นจากการถูกขังภายในวิมานวิญญาณ แต่ยังจะได้เป็นท่านเจ้าแห่งวิมานวิญญาณอีกด้วย
คิดถึงตรงนี้ ชายผู้นี้จึงไม่เก็บอะไรไว้แม้แต่น้อย เมื่อออกมือก็ถ่ายเทพลังทั้งหมด พลังเทพและพลังวิญญาณภายในกาย รวมถึงพลังพิเศษอีกหลายชนิดที่เขาบำเพ็ญมา พวยพุ่งออกมาอย่างมโหฬาร
ของวิเศษกว่าสิบชิ้นถูกอัญเชิญออกมาพร้อมกัน ถูกปลุกฤทธิ์พร้อมกัน คำรามฮือฮาพุ่งทับเย่อวิ๋นเฟย พร้อมด้วยการโจมตีจากวิชาและอาคมลี้ลับนานัปการ
ที่จริงผู้อาวุโสแห่งตระกูลเหอผู้นี้มีอัจฉริยภาพด้านการบำเพ็ญสูงส่ง ท่ามกลางผู้ร่วมภูมิถือเป็นผู้แข็งแกร่งโดยแน่นอน
หากเป็นเหล่าเทพฮุ่นตุ้นในห้วงอื่น ๆ ทั้งแปดที่เผชิญการโจมตีของเขา คงถูกปราบราบคาบเดียว น่าเสียดายที่สิ่งที่เขาเผชิญคือเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยไม่ได้ใช้ท่าไม้ตายอะไรมากมาย เพียงเหวี่ยงหมัดเบา ๆ หนึ่งครั้ง คำรามดังกึกก้อง รอยประทับหมัดยักษ์ผุดขึ้น ม้วนตัวมุ่งหน้า พลังกายสยดสยองถึงขีดสุดถ่ายทอดลงบนหมัด พื้นที่เบื้องหน้าถูกบีบยุบลึกไปข้างหน้า จับตาเห็นได้ชัด
ชายผู้นั้นรู้สึกได้ว่าการโจมตีทั้งหมด ฝ่าเป่าทั้งหมด กระทั่งร่างกายของเขาเอง ถูกพลังกายสยดสยองถึงขีดสุดปราบจับไว้ในพริบตา ขยับตัวแม้แต่นิดก็ไม่อาจ
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ฟาดฝ่ามือเบา ๆ หนึ่งครั้ง ชายผู้นั้นถูกเหวี่ยงกระแทกพื้นจนเกิดหลุม
โชคดีที่วิมานวิญญาณแข็งแกร่งหาที่เปรียบมิได้ และมีพลังฟื้นฟูอันยิ่งใหญ่ หลุมที่ถูกทะลุนั้นจึงเริ่มซ่อมแซมตัวเองทันที
"แค่เจ้าก็กล้าลงมือกับข้างั้นรึ?"
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มเย็น
เย่อวิ๋นเฟยบัดนี้ได้หลอมรวมฝ่าเป่าเทพเปิดฟ้าถึงสี่ชิ้นเข้ากาย การรับมือกับเทพฮุ่นตุ้นหนึ่งตนย่อมง่ายดายนัก
"เป็นไปไม่ได้!
เย่อวิ๋นเฟย ความแข็งแกร่งของเจ้าจะสูงส่งถึงเพียงนี้ได้อย่างไร!"