เห็นชายชราชุดแดงผู้นั้นกับพี่ใหญ่หานนำหน้าทะยานออกไป เพียงครู่เดียวก็เข้าไปในเทือกเขาแล้ว
ภายในเทือกเขาเต็มไปด้วยสิ่งก่อสร้างที่พังทลาย
สิ่งก่อสร้างทั้งหมดจมอยู่ในทะเลเพลิง
ความร้อนอันน่าสะพรึงกลัวพัดโหมเข้ามา ให้ความรู้สึกเหมือนเข้าไปในเตาหลอม พลังธาตุไฟที่ซ่อนอยู่ภายในนั้น นับหาที่เปรียบกับภายนอกไม่ได้เลย
"ทุกคนระวัง พลังเพลิงในเทือกเขานี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!"
ชายชราชุดแดงผู้นั้นตะโกนเสียงเข้ม
ครืน ๆ ...
เหล่าสมาชิกสำนักบูชาไฟกลุ่มนี้ ต่างเร่งพลังวิชาป้องกันกายให้ถึงขีดสุด แสงวงแหวนชั้นแล้วชั้นเล่าปกคลุมร่างกายไว้แน่นหนา
มีเพียงเย่อวิ๋นเฟยเท่านั้นที่ดูเหมือนไม่รู้สึกอะไรเลย ปล่อยให้เปลวเพลิงอันน่ากลัวโหมเข้าห่อหุ้มตัว ติดแน่นอยู่บนผิวหนัง
"ธาตุไฟและกฎเกณฑ์ช่างเข้มข้นยิ่งนัก!"
เย่อวิ๋นเฟยสัมผัสเปลวเพลิงและความร้อนระอุโดยรอบ อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชื่นชม
ในเวลาเดียวกัน หงส์แดงก็ส่งคลื่นความยินดีออกมาเป็นระยะ ๆ ราวกับคนที่หิวโหยได้พบอาหารอันโอชะ อยากจะพุ่งออกไปกลืนกินธาตุไฟและกฎเกณฑ์รอบตัวให้หมด
"ดูท่า จะต้องหาจังหวะหลบพวกมัน และให้หงส์แดงออกมาฝึกตนสักหน่อยแล้ว"
เย่อวิ๋นเฟยคิดในใจ
สำหรับหงส์แดงแล้ว สภาพแวดล้อมในการฝึกเช่นนี้หายากยิ่งนัก
"ท่านเซียนซือ ไอ้หนูนี่ช่างแปลกประหลาดนัก ไม่กลัวเปลวเพลิงและความร้อนที่นี่เลย ท่านพอจะมองออกหรือไม่ว่าเป็นเพราะอะไร?"
พี่ใหญ่หานผู้นั้นเห็นเย่อวิ๋นเฟยไม่ใช้อาวุธใด ๆ เดินเรื่อยเปื่อยอย่างสบายอารมณ์ ดูเหมือนจะไม่ได้รับผลกระทบจากสภาพแวดล้อมร้อนอบอ้าวโดยรอบแม้แต่น้อย จึงส่งเสียงถามชายชราชุดแดงผู้นั้นทางจิต
"มีความเป็นไปได้เดียวเท่านั้น ไอ้หนูนี่พกของวิเศษที่ป้องกันเปลวไฟและความร้อนเอาไว้ชิ้นหนึ่ง และต้องเป็นของชั้นสูง ระดับสูงกว่าของพวกเราอย่างแน่นอน"
เซียนซือผู้นั้นตอบกลับ
"คุณชายหาน ของวิเศษแบบนั้นมีประโยชน์ต่อพวกเราอย่างมาก พลาดไม่ได้เด็ดขาด หาจังหวะกำจัดไอ้หนูนี่ซะ แล้วแย่งของวิเศษบนตัวมันมาให้ได้"
เซียนซือส่งกระแสจิตกล่าว
"ถูกต้อง ข้าก็คิดแบบนี้เหมือนกัน
นี่คือเหตุผลที่ข้าให้มันติดตามพวกเรามา"
พี่ใหญ่หานพยักหน้า