ภายใต้การบุกสังหารของกองทัพเผ่ามารปฐพี กองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์เสียหายหนักหน่วง แต่เทพแท้ทั้งห้าคนนั้นหลบหนีไปก่อนจนลับสายตา
เย่อวิ๋นเฟยคนเดียวสามารถทำร้ายอสุรินทร์แท้หนึ่งคนได้ ทำให้อสุรินทร์แท้ฝ่ายผู้พิทักษ์ต่างพากันระแวงกลัว ไม่กล้าอยู่ต่อสู้กับเย่อวิ๋นเฟยอีก ต่างคนต่างหนี คนหนึ่งวิ่งเร็วกว่าใคร
ไม่นานนัก บรรพชนทั้งสามของเผ่ามารปฐพีก็ออกคำสั่งให้กองทัพเผ่ามารปฐพีงดไล่ตามสังหาร
เพราะกองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์ถูกสังหารไปเกือบครึ่ง ที่เหลือพ่ายแพ้จนแตกกระจัดกระจาย แยกย้ายกันหนีไปคนละทิศละทาง หากไล่ตามต่อก็ยากเย็นยิ่งขึ้น
ณ ขณะนี้ ฐานที่มั่นของเผ่ามารปฐพีกลายเป็นมหาสมุทรแห่งเสียงโห่ร้อง
สงครามครั้งนี้สังหารกองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์ไปเกือบครึ่ง ได้รับชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่!
"ตอนนี้พวกตัวดีฝ่ายผู้พิทักษ์น่าจะรู้แล้วสิว่าเราเผ่ามารปฐพีนั้นเก่งกาจแค่ไหน!"
"เผ่าปีศาจของเราสืบทอดมาในห้วงมิติที่หกช้านานเพียงใด ไม่ใช่ว่าจะรังแยง่าย ๆ"
"ชายชาตินักรบของเผ่ามารปฐพีเราทุกคนเปี่ยมด้วยเลือดเนื้อศักดิ์ศรี ผู้ใดกล้ามารังแกเราย่อมต้องแลกด้วยราคาของเลือด"
......
นักรบเผ่ามารปฐพีคนแล้วคนเล่ายกอาวุธหนักอึ้งขึ้นเหนือศีรษะ พลางส่งเสียงกู่ร้องพร้อมแกว่งอาวุธ ส่งเสียงก้องกัมปนาท
"ท่านชายเย่ เผ่ามารปฐพีเราชนะสงครามครั้งนี้ได้ ท่านคือผู้ก่อคุณูปการใหญ่ยิ่ง!"
บรรพชนทั้งสามของเผ่ามารปฐพีล้อมรอบเย่อวิ๋นเฟย แสดงความขอบคุณไม่หยุดหย่อน
"ท่านทั้งหลาย ก่อนหน้านี้ข้าน้อยคิดว่าประตูปฐพีเบื้องหลังท่านชายเย่จะลงมือช่วยเรารับมือศัตรู ไม่คิดว่าแทบไม่ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญแห่งประตูปฐพีลงมือ พลังของท่านชายเย่เพียงพอที่จะช่วยขับไล่กองทัพฝ่ายผู้พิทักษ์ได้ ครั้งก่อนคือเราประเมินท่านชายเย่ต่ำไป"
บรรพชนหนึ่งในสามของเผ่ามารปฐพีส่งเสียงสื่อจิตกล่าวกับอีกสองคน
"ท่านชายเย่แม้เป็นแค่เทพห้วงว่าง แต่พลังรบของท่านยันระดับเทพแท้แล้ว แม้ข้าพเจ้าทั้งสามสูงวัยคนนี้ก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน!"
บรรพชนอีกคนหนึ่งของเผ่ามารปฐพีกล่าว
"พวกเจ้าสังเกตหรือไม่
ยาเม็ดที่ท่านชายเย่มอบให้เราล้วนเหมาะกับเผ่ามารปฐพีเรายิ่ง เหมือนถูกบ่มสร้างขึ้นเฉพาะเผ่าพันธุ์เราเลยทีเดียว