ในยามนั้นเอง มหาเทพขั้นที่เก้าทั้งสองแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์ต่างถอยห่างไปพร้อมกัน โดยเฉพาะองค์หนึ่งที่กำลังถูกเย่อวิ๋นเฟยโจมตีทะเลวิญญาณและร่างวิญญาณอยู่ ยิ่งไม่กล้าสู้ต่อ เพราะร่างวิญญาณและความคิดของเขาถูกรบกวนอย่างหนัก ปรารถนาเพียงจะหลุดพ้นและออกจากสถานที่แห่งนี้ไปให้เร็วที่สุด
แต่เย่อวิ๋นเฟยรู้ดีมาแต่แรกว่าเขาต้องการหนี ได้แอบจัดวางกับดักไว้รอบด้านมาแล้ว
เย่อวิ๋นเฟยยกเท้ากระทุ้งพื้นลงหนึ่งครั้ง
ฮึ่มฮึ่มฮึ่ม……
ค่ายกลผุดขึ้นในอวกาศรอบด้านไม่ขาดสาย บางส่วนของค่ายกลเหล่านั้นบังเอิญปิดกั้นเส้นทางถอยของจอมเทพขั้นที่เก้าทั้งสองไว้พอดี
"ฝีมือช่างเลิศล้ำ ที่แทบันแอบวางค่ายกลไว้มากมายขนาดนี้โดยที่พวกเราทั้งสองไม่ทันสังเกต"
จอมเทพขั้นที่เก้าทั้งสองแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์เห็นค่ายกลผุดขึ้นต่อหน้าไม่ขาดสาย ต่างตกตะลึงและโกรธแค้น
พวกเขาเห็นท่วงท่าที่เย่อวิ๋นเฟยปลุกค่ายกลเหล่านั้น จึงรู้ว่าค่ายกลทั้งหมดล้วนมาจากมือเย่อวิ๋นเฟย
ฮูมฮูมฮูม……
พลังเทพอันก้นบึ้งระเบิดออกจากเรือนร่างทั้งสอง ซัดสวนเข้าหาม่านแสงค่ายกลเบื้องหน้าดุจคลื่นยักษ์สะเทือนภูผา ทันใดนั้นค่ายกลบางส่วนก็ถูกสั่นสลายเป็นผุยผง
"เป็นไปได้อย่างไร?
ค่ายกลเหล่านี้กล้าบังกั้นทางของพวกเราทั้งสอง"
จอมเทพขั้นที่เก้าทั้งสองแห่งฝ่ายผู้พิทักษ์พบว่าตนทำลายค่ายกลทั้งหมดในพริบตาไม่ได้ สีหน้าจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ต้องรู้ไว้ว่าในฐานะจอมเทพขั้นที่เก้า ไม่ว่าจะไปยังห้วงอวกาศใด พวกเขาย่อมเป็นผู้แข็งแกร่งชั้นแนวหน้า ค่ายกลธรรมดาในโลกมนุษย์แทบไร้ความหมายเมื่ออยู่เฉพาะหน้าพวกเขา
จอมเทพขั้นที่เก้าทั้งสองโดยปกติไม่ว่าพบค่ายกลแบบใด ก็มิได้ใส่ใจ แค่ปล่อยพลังเทพออกมาก็สามารถแตกค่ายกลทั้งหมดได้ในชั่วพริบตา
แต่บัดนี้ค่ายกลที่เย่อวิ๋นเฟยวางไว้กลับบังกั้นทางพวกเขาได้ ย่อมหมายความว่าค่ายกลเหล่านี้มีฤทธิ์เดชไม่ธรรมดา
ฮูมฮูมฮูม……
จอมเทพขั้นที่เก้าทั้งสองแค้นใจจึงออกมืออีกครั้ง บีบให้ค่ายกลทั้งหมดที่เย่อวิ๋นเฟยวางขวางเบื้องหน้าถูกทำลายจนสิ้น
แต่ในยามนั้นเอง เย่อวิ๋นเฟยและจอมเทพขั้นที่เก้าทั้งสองแห่งสำนักฮุนหยวนก็ตามมาทันแล้ว