"ราชันอสูร ข้าน้อยมีธุระต้องไปก่อนสักครู่
จำไว้ เบื้องล่างของหุบเหวนี้แสนอันตราย ต้องมีเผ่าต่างยุคหรือสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกว่านั้นรออยู่แน่นอน
หากไม่มั่นใจ จงอย่าลงไปง่าย ๆ"
เย่อวิ๋นเฟยครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดกับราชันอสูรหงส์แดง
"คุณชายซู ท่านจะไปไหนหรือ?"
ราชันอสูรหงส์แดงตะลึงเล็กน้อย แล้วถามขึ้น
"ข้าขอตัวไปสักครู่"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ แล้วร่างก็พลันหายวับไปในพริบตา
เย่อวิ๋นเฟยรู้ดีในใจ ฝูงลิงหยินบินได้เหล่านั้นส่วนใหญ่คงพุ่งเป้ามาที่ตน หรือพูดให้ถูกคือพุ่งเป้ามาที่ดาบหยินยมโลก จึงต้องหาที่หลบซ่อนก่อนเป็นอันดับแรก
ลิงหยินบินได้เหล่านั้นถือกำเนิดมาได้ระยะหนึ่งแล้ว พลังคงแข็งแกร่งกว่าตอนเพิ่งถือกำเนิดมากนัก หากไม่จำเป็น เย่อวิ๋นเฟยไม่อยากปะทะกับพวกมัน
เพียงไม่นานหลังจากเย่อวิ๋นเฟยจากไป เงาดำแปดร่างก็พุ่งมาจากที่ไกล มาถึงริมหุบเหวในพริบตา
ก็คือลิงหยินบินได้แปดตัวนั่นเอง!
ลิงหยินบินได้แปดตัวนี้มาถึงริมหุบเหว ก็พบการต่อสู้เบื้องล่างทันที และสัมผัสถึงกลิ่นอายของผลึกเทพที่ก้นเหวได้อีกด้วย
"ที่นี่กลับมีผลึกเทพอยู่ด้วย! หากได้มันมา ข้าจะฟื้นคืนสู่สภาวะแข็งแกร่งที่สุดได้ในทันที!"
จื่อจื่อผู้นั้นจ้องมองก้นเหว สายตาเปล่งประกายความละโมบ
จากนั้นลิงหยินบินได้แปดตัวก็พุ่งลงสู่เบื้องล่างพร้อมกัน
"ลิงปีศาจแปดตัวนั้น! พวกมันก็มาด้วย!"
เหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งตะวันออกเห็นลิงหยินบินได้แปดตัวมาถึง ต่างพากันตกใจและโกรธแค้น
ช่วงเวลานี้ในเขตเหมืองแร่โบราณเย็นเหนือ ลิงหยินบินได้แปดตัวนี้ก่อความวุ่นวายไว้มากมาย สังหารผู้คนจากหลายตระกูลใหญ่แห่งตงหวงไม่น้อย ทำให้หลายตระกูลใหญ่ต้องจับมือกันไล่ล่า