“เย่อวิ๋นเฟย!”
ยอดฝีมือระดับสูงของแดนดาบผู้นั้นสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นเย่อวิ๋นเฟยปรากฏตัวขึ้นกะทันหัน
กระบี่ยาวที่เย่อวิ๋นเฟยฟันเข้าหาเขาพุ่งมาถึงตรงหน้าแล้ว เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะหลบ ทำได้เพียงกัดฟันยกดาบยาวในมือขึ้นรับ
เสียงเคร้งดังขึ้น ดาบยาวเล่มนั้นหักเป็นสองท่อนในทันที แม้แต่ด้ามดาบเขาก็ยังกำไว้ไม่อยู่ ถูกแรงสะเทือนจนหลุดมือกระเด็นออกไป
“เป็นไปได้อย่างไร?”
ยอดฝีมือแกนหลักของแดนดาบผู้นี้ทั้งตกตะลึงทั้งเดือดดาล
ต้องรู้ก่อนว่าเขาคือเทพเปิดฟ้าชั้นที่หก ทั้งยังเป็นผู้บำเพ็ญวิถีดาบชั้นยอดที่มีชื่อเสียงในแดนดาบ
ใครจะคิดว่าตอนนี้กลับถูกเย่อวิ๋นเฟยฟันเพียงครั้งเดียวจนดาบยาวหักสะบั้น
ยอดฝีมือแกนหลักของแดนดาบผู้นี้ทั้งโกรธทั้งตกใจ ไม่กล้าสู้ต่ออีก รีบหันหลังหนีทันที
วินาทีถัดมา เขาก็ร้องโหยหวนพลางกุมศีรษะขึ้นมาอย่างกะทันหัน
ในยามนี้ เส้นวิญญาณหุ่นเชิดโปร่งใสนับหมื่นเส้นปรากฏขึ้นในทะเลวิญญาณของเขา อีกทั้งยังมีเปลวเพลิงวิญญาณสีดำลุกโชนแผ่พวยพุ่งเข้ามา เผาทะเลวิญญาณของเขาในพริบตา พร้อมผลาญพลังวิญญาณอย่างรวดเร็ว
จากนั้นร่างมนุษย์ตัวน้อยสีขาวก็วูบหายไป ก่อนจะปรากฏขึ้นในทะเลวิญญาณของเขาในวินาทีถัดมา แล้วรวบร่างวิญญาณของเขาไว้ในอ้อมแขน
เพียงเผชิญหน้ากันครั้งเดียว เทพเปิดฟ้าชั้นที่หกแห่งแดนดาบผู้นี้ก็พ่ายแพ้แก่เย่อวิ๋นเฟยแล้ว
ร่างมนุษย์ตัวน้อยสีขาวกอดร่างวิญญาณของเขากลับมายังเบื้องหน้าเย่อวิ๋นเฟย
ร่างวิญญาณของเทพเปิดฟ้าชั้นที่หกแห่งแดนดาบผู้นี้ถูกเส้นวิญญาณหุ่นเชิดโปร่งใสจำนวนมากพันธนาการไว้แน่นจนขยับไม่ได้
เย่อวิ๋นเฟยสะกดผนึกร่างวิญญาณของเขาโดยตรง ก่อนโยนเข้าไปในหอเงามายา
