"ข้าไม่อยากรู้ว่าเจ้าคือใคร
ข้าแค่อยากถามเจ้า เมื่อครู่ฝูงหมาป่าอสูรสิบตัวออกมาล้อมโจมตีพวกเราสองคน เป็นฝีมือเจ้าหรือไม่"
เย่อวิ๋นเฟยมองผู้อาวุโสชุดเทาคนนั้นแล้วเอ่ยถาม
เมื่อครู่ หลิ่วเฟยนำแผ่นหยกออกมาชิ้นหนึ่งกระตุ้นพลัง เกิดภาพลวงตาของผู้อาวุโสผู้หนึ่ง ซึ่งก็คือผู้อาวุโสชุดเทาผู้นี้เอง!
"พอได้แล้ว!
ปล่อยคนเดี๋ยวนี้ มิฉะนั้น ตาย!"
ผู้อาวุโสชุดเทาเดือดดาล
ตูมมม...
แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายปกคลุมทั่วหล้า สะเทือนจนทั่วบริเวณนี้ดินสะเทือนภูเขาสั่น ต้นไม้นับไม่ถ้วนหักโค้ง หินกระเด็นทรายฟุ้ง
ในขณะเดียวกัน ยังมีแรงกดดันพลังวิญญาณอันน่ากลัวสายหนึ่ง พุ่งชนเข้าไปในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย
ภายในทะเลวิญญาณของเย่อวิ๋นเฟย ต้นหล่อเลี้ยงวิญญาณพลันสั่นสะเทือนรุนแรง ปลดปล่อยพลังวิญญาณอันไพศาลออกมาขวางกั้นแรงกดดันพลังวิญญาณนั้นไว้
"ระวัง!
พวกเฒ่านี่เป็นยอดฝีมือขั้นภพวิญญาณปฐม!"
นักพรตต้าตี้หน้าซีดเผือด เตือนเย่อวิ๋นเฟย
เย่อวิ๋นเฟยสะบัดชายแขนเสื้อ พานักพรตต้าตี้ กระตุ้นเสื้อคลุมเทียนอิ่ง ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง ในพริบตาก็ปรากฏตัวอยู่ห่างออกไปพันเมตร
เย่อวิ๋นเฟยเข้าใจดีว่า ด้วยพลังของตนในตอนนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือขั้นภพวิญญาณปฐม ยังคงไม่เพียงพออยู่บ้าง
"ผู้อาวุโสหร่วน อย่าเพิ่งฆ่าไอ้เด็กเวรนี่ ท่านช่วยทำลายมันให้ข้า แล้วส่งมันมาให้ข้า
ข้าจะทำให้มันอยากเป็นอยู่ก็เป็นไม่ได้ อยากตายก็ตายไม่ได้!
ข้ายังจะสืบสวนตระกูล สำนักอาจารย์ของมัน สังหารให้หมด!"
หลิ่วเฟยเห็นผู้อาวุโสชุดเทาปรากฏตัว ความมั่นใจพลันพรั่งพรู ร้องกรีดขึ้น