“ข้าจะสั่งสอนเด็กโอหังนี่เอง!”
ผู้อาวุโสธรรมดาผู้หนึ่งของหอโอสถทะยานร่างลงสู่เวทีประลองใจกลางลานกว้าง
ช่วงก่อนหน้านี้ ชื่อเสียงของปรมาจารย์พสุธาเมฆาลั่นสะเทือนไปทั่วจงโจว โดยเฉพาะที่เมืองอัคคีในงานประลองโอสถกับท่านโอสถเชียนย่าวที่ปรุงโอสถพันวิญญาณผนึกวิญญาณสิบเม็ดได้ในเวลาไม่กี่สิบลมหายใจ เรื่องนี้แพร่สะพัดไปทั่ว
ผู้อาวุโสของหอโอสถก็ย่อมได้ยินเช่นกัน
ดังนั้น เหล่าผู้ใหญ่ของหอโอสถจึงมิได้ส่งศิษย์ออกไป แต่มอบหมายให้ผู้อาวุโสธรรมดาลงมือด้วยตนเอง
ผู้อาวุโสธรรมดาผู้นี้เป็นนักโอสถวิเศษขั้นสอง!
เย่อวิ๋นเฟยก็ทะยานร่างร่อนลงบนเวทีประลอง
“เริ่มได้”
ผู้อาวุโสธรรมดาผู้นั้นไม่ชายตามองเย่อวิ๋นเฟยแม้สักนิด สะบัดชายแขนเสื้อ เตาหลอมโอสถสีเหลืองพุ่งออกมาตั้งตรงหน้า
จากนั้นก็ลงมือปรุงโอสถทันที
ท่วงท่าการปรุงโอสถของเขาลื่นไหลยิ่ง ชำนาญคล่องแคล่ว
ดูออกว่าเขาต้องเป็นนักโอสถวิเศษขั้นสองที่เจนจัดผู้หนึ่ง
“โอสถวิเศษขั้นสองสินะ”
เย่อวิ๋นเฟยยิ้มบาง
เย่อวิ๋นเฟยนำเตาฮุ่นตุ้นออกมา โยนโอสถล้ำค่าขั้นสองหลายชนิดลงในเตาหมดรวดเดียว
ตูม...
แล้วชี้มือสายหนึ่ง มังกรอัคคีทะยานเข้าไปในเตา เปลวเพลิงลุกโหมในเตาทันที
มังกรอัคคีนี้แปลงมาจากเพลิงใต้ธรณีพันปี พลังอำนาจน่าสะพรึงยิ่ง
สิบกว่าลมหายใจต่อมา ขั้นตอนการปรุงโอสถทั้งหมดสำเร็จสมบูรณ์
“เคล็ดกลั่นโอสถเก้าทักษิณ!”
เย่อวิ๋นเฟยเปล่งเสียงเบา ใช้ท่าวิชาชั้นสูงนี้อีกครั้ง
ฟิ้วฟิ้ว...
โอสถวิเศษสิบเม็ดราวพลอยสีเลือดพุ่งออกจากเตาหมุนติ้วด้วยความเร็วสูง
“หยุด!”
เย่อวิ๋นเฟยร้องเบาอีกครั้ง
โอสถวิเศษขั้นสองสีแดงสิบเม็ดลอยอยู่เบื้องหน้า
โอสถสำเร็จ!
เวลานี้ ผู้อาวุโสธรรมดาผู้นั้นยังใช้ไฟเผาโอสถวิญญาณอยู่เลย
“จำนวนโอสถที่ได้สิบเม็ด คุณภาพทุกเม็ดสมบูรณ์ไร้ที่ติ!”