ยอดฝีมือเซียนแท้ทั้งสี่ปัดลูกธนูที่พุ่งตรงมาหาพวกเขา แล้วก็ไล่ตามหลินเหลียนโจวต่อไป
แต่เพียงชั่วอึดใจ ธนูหกดอกนั้นก็ปรากฏขึ้นอีกครั้ง จู่โจมพวกเขาอีกหน
ยอดฝีมือเซียนแท้ทั้งสี่จนใจ จำต้องลงมือต้านทานไปตามระเบียบ
ด้วยกำลังของพวกเขา ย่อมต้านทานธนูหกดอกนี้ได้ แต่มิอาจเพิกเฉยได้สิ้นเชิง เพราะหากธนูเหล่านี้ทิ่มแทงเข้าร่างกาย ย่อมก่อความเสียหายได้!
หลินเหลียนโจวอยู่ภายใต้การคุ้มกันของเย่อวิ๋นเฟย เร่งฝีเท้าหนีสุดชีวิต ชั่วครู่ต่อมา ในที่สุดก็ทิ้งระยะห่างจากยอดฝีมือเซียนแท้ทั้งสี่ได้ไกลโข จึงถอนหายใจโล่งอก
"ไล่ตาม!"
ยอดฝีมือเซียนแท้ทั้งสี่ไม่ยอมให้หลินเหลียนโจวหนีรอดไปได้ง่าย ๆ เช่นนี้ จึงไล่ตามติดพันจากทางด้านหลัง เพียงแต่เย่อวิ๋นเฟยใช้คันธนูผูกวิญญาณก่อกวนไม่หยุดหย่อน ทำให้ความเร็วของพวกเขาช้าลงอย่างยิ่ง
"หนุ่มน้อย ขอบใจเจ้าที่ช่วยเหลือ!"
ไม่นานนัก หลินเหลียนโจวก็มาถึงตำแหน่งของเย่อวิ๋นเฟย กล่าวด้วยความซาบซึ้ง
"ผู้อาวุโสไม่ต้องเกรงใจ
เมื่อครู่ผู้อาวุโสเป็นฝ่ายช่วยข้าก่อนต่างหาก"
เย่อวิ๋นเฟยตอบ
"ด้วยฝีมือของเจ้า ต่อให้ข้าไม่ลงมือ เจ้าก็คงไม่เป็นไร"
หลินเหลียนโจวกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เขาพูดพลางสำรวจเย่อวิ๋นเฟยไปด้วย ยิ่งมองยิ่งพบว่าหนุ่มน้อยผู้นี้ไม่ธรรมดา ในใจอดชื่นชมอย่างเงียบ ๆ ไม่ได้
"พวกนั้นกำลังจะตามมา เรารีบไปจากที่นี่ก่อนเถอะ!"
เวลานั้นเอง หลินเหลียนโจวพบว่ายอดฝีมือเซียนแท้ทั้งสี่ทางด้านหลังกำลังไล่ตามมา สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย รีบเอ่ยขึ้น
จากนั้นเขากวาดแขนเสื้อ ผลักไสเย่อวิ๋นเฟยให้ลอยขึ้น แล้วเคลื่อนกายวาดฝีเท้า พุ่งหายไปอย่างรวดเร็วในระยะไกล