เย่อวิ๋นเฟยทันใดนั้นก็ควักป้ายคำสั่งชิ้นหนึ่งออกมา
ป้ายคำสั่งนี้เคยได้รับมาจากซูชิงลั่ว มันคือป้ายคำสั่งลับพิเศษของวังวัฏสงสาร
ทันทีถัดมา พลังวัฏสงสารที่เคยแผ่ทะยานกดขี่เย่อวิ๋นเฟยลงมาในทางผ่านก็ย้อนกลับไปในชั่วพริบตา
"ดูท่าวังวัฏสงสารในโบราณคงเป็นผู้พิทักษ์แห่งทางผ่านวัฏสงสารจริง ๆ ป้ายคำสั่งนี้ได้ผลโดดเด่นมาก"
ผู้อาวุโสฮุ่นกล่าว
เย่อวิ๋นเฟยเดินทางลึกเข้าไปในทางผ่านวัฏสงสารต่อไป ไม่นานนักทางผ่านก็หายไป เบื้องหน้าคือท้องฟ้าดาวอันแปลกตาและเงียบงันราวดินแดนตาย
กลางท้องฟ้าดาวมีทางเดินก้อนหินเล็ก ๆ ลอยเด่นอยู่ ทอดยาวไปข้างหน้าท่ามกลางหมอกที่คลุมเครือ
"ดวงวิญญาณพวกนั้นเมื่อครู่อยู่ข้างหน้า!"
หวงซางทันใดนั้นชี้ไปทางเดินก้อนหินแล้วร้องเบา ๆ
จริงดังคำ ดวงวิญญาณทั้งหลายที่ลอดเข้าไปในถ้ำวัฏสงสารเมื่อครู่ ขณะนี้กำลังเดินไปข้างหน้าบนทางเดินก้อนหินด้วยท่าทางแปลกประหลาด
"พวกเราตามดวงวิญญาณพวกนี้ไปเลย ดูซิว่าพวกมันเวียนเกิดกันอย่างไรในทางผ่านวัฏสงสาร!"
เย่อวิ๋นเฟยกล่าว
แล้วเย่อวิ๋นเฟยก็ชะลอความเร็ว ตามหลังดวงวิญญาณทั้งหลายไปแต่ไกล จับตาสังเกตทุกการเคลื่อนไหวของพวกมัน
ท่าทางและความเร็วของดวงวิญญาณเหล่านั้นแทบไม่เปลี่ยนแปลงเลย
"ข้าพบว่าพลังวัฏสงสารและกฎแห่งวัฏสงสารในทางผ่านนี้ดูเหมือนจะสูงส่งกว่าทางผ่านวัฏสงสารที่พวกเราเคยสำรวจมาก่อนหน้านี้หลายสาย"
ผู้อาวุโสฮุ่นบอกกับเย่อวิ๋นเฟย
"ใช่ พลังวัฏสงสารและกฎแห่งวัฏสงสารที่นี่สูงส่งกว่า
ถ้าไม่ใช่ฝีมือข้าพุ่งขึ้นมหาศาล เข้ามาที่นี่คงถูกกดขี่จนสุดจะทน"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ที่นี่พวกเราควรระงับพลังอากาศไว้ให้มากที่สุด ทางผ่านวัฏสงสารที่ยังใช้งานได้ ย่อมซ่อนอันตรายที่พวกเราไม่เคยพบมาก่อนแน่นอน"
ผู้อาวุโสฮุ่นเตือน
ต่อมาเย่อวิ๋นเฟย ผู้อาวุโสฮุ่น และจินเจี่ยวหลงชาน ทั้งสามร่วมกันใช้อุบายปิดกั้นพลังอากาศของเย่อวิ๋นเฟยอย่างแน่นหนา