ร่างแยกเผ่าโลหิตพุ่งขึ้นไปแล้วกวาดมือครั้งหนึ่ง เก็บเศษซากเนื้อและแขนขาของยอดฝีมือขั้นปฐมวิถีผู้นั้นทั้งหมดมา เริ่มดูดกลืนเลือดบริสุทธิ์
"เมื่อครู่พวกเจ้าไม่ใช่พูดปาวๆ ว่าจะสังหารข้าหรอกหรือ ตอนนี้ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว ใครอยากได้ชีวิตของข้าก็เข้ามาเลย"
สายตาของเย่อวิ๋นเฟยค่อยๆ กวาดมองไปรอบๆ เพียงลำพังคนเดียวก็มีออร่าที่แข็งแกร่งยิ่งกว่ายอดฝีมือขั้นปฐมวิถีทั้งแปดคนนั้นเสียอีก
เมื่อพูดจบ เย่อวิ๋นเฟยก็ลงมือก่อน พุ่งเข้าใส่ด้วยตนเอง
ครืนๆๆ...
ลูกบอลทองคำขนาดมหึมาสี่ลูกตามอยู่ด้านหลังของเย่อวิ๋นเฟย สายฟ้าคำรามครืนๆ แสงสายฟ้าระเบิดกระจาย ฉากเช่นนี้ราวกับจะทำลายล้างโลก
ภาพมายาสี่ดวงอาทิตย์ในหุบเหวสายฟ้านี้ ทั้งโจมตีและกดดันได้ในเวลาเดียวกัน!
ยอดฝีมือขั้นปฐมวิถีเหล่านั้น เมื่อต้องเผชิญกับสายฟ้าที่หนาแน่นไปทั่วท้องฟ้า ต่างก็หวาดหวั่นอยู่ในใจ แรงต่อสู้ถูกทำให้ลดลงไปครึ่งหนึ่งแล้ว!
ครืน!
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชากระบี่หนึ่งเดียวปราบยุค ลำแสงกระบี่ขนาดใหญ่พุ่งทะยานขึ้นฟ้า ผ่าฟ้าดินแยกออกเป็นสองซีก
ปะทึบ!
ยอดฝีมือขั้นปฐมวิถีคนหนึ่งเพิ่งจะคิดหลบ ก็พบว่ามีกระบี่เล่มหนึ่งที่แผ่กลิ่นอายพลังวิญญาณประหลาดปรากฏขึ้นในทะเลวิญญาณของตน พุ่งเข้าโจมตีร่างวิญญาณของตน ร่างกายชะงักงัน แขนข้างหนึ่งก็ถูกตัดขาด
วึ่บ!
เย่อวิ๋นเฟยใช้วิชาเคลื่อนย้ายมิติ ปรากฏตัวต่อหน้ายอดฝีมือขั้นปฐมวิถีอีกคนหนึ่งโดยตรง ชูกำปั้นเข้าต่อย เพิ่งจะต่อยถึงหมัดที่สามก็ลั่นไกเอฟเฟกต์เสริมพลังหมัดต้องห้ามสิบเท่าสำเร็จ หนึ่งหมัดทุบร่างครึ่งซีกของยอดฝีมือขั้นปฐมวิถีผู้นั้นแหลกสลาย