"ไอ้โรคจิตนี่!
เราดำลงไปร้อยเมตรก็ทนไม่ไหวแล้ว
แต่เขาดันดำลงไปถึงหนึ่งพันห้าร้อยเมตร!
แล้วฟังดูยังกระฉับกระเฉง ไม่เป็นไรเลยสักนิด"
เวินจื่ออุทานออกมา
"เราขึ้นไปเถอะ"
เสี่ยวฮุ่ยครุ่นคิดแล้วกล่าว
"เห็นด้วย
พวกเราจะไปเทียบกับไอ้โรคจิตนั่นได้ยังไง
กลับไปที่ผิวน้ำปลอดภัยกว่า"
เวินจื่อก็พยักหน้า
"เย่อวิ๋นเฟยไม่ใช่คนธรรมดาจริง ๆ
ข้าติดตามเขา บางทีอาจเป็นวาสนาที่ยากได้พบ"
ตู้กูหวนคิดในใจ
ดังนั้น ทั้งสามจึงกลับไปที่ผิวน้ำอีกครั้ง
"ฮ่า ๆ เป็นไงบ้าง ไอ้เย่อวิ๋นเฟยนั่นเกิดเรื่องแล้วใช่ไหม!
ดีนัก คนแบบนี้สมควรตายไปตั้งนานแล้ว!"
เฟิงหยุนอ้าวเห็นเสี่ยวฮุ่ยกับพวกกลับมาที่ผิวน้ำ แต่ไม่เห็นเย่อวิ๋นเฟย ก็อดหัวเราะลั่นไม่ได้
"หึ!
เจ้าตาย เย่อวิ๋นเฟยก็ยังไม่ตาย!"
เวินจื่อพูดอย่างโกรธเคือง
"เจ้ากล้าหยาบคายกับข้าเช่นนี้ ไม่กลัวข้าลงมือสังหารเจ้าที่นี่รึ?"
แววตาของเฟิงหยุนอ้าวหดเกร็ง เต็มไปด้วยไอสังหาร กล่าวเย็นชา
"อย่าไปยั่วยุคนบ้าคนนี้เลย"
เสี่ยวฮุ่ยรีบส่งกระแสเสียงให้เวินจื่อ
เย่อวิ๋นเฟยไม่อยู่ที่นี่ ไม่มีใครสู้เฟิงหยุนอ้าวได้
เวลานี้
ใต้ผิวน้ำ เย่อวิ๋นเฟยดำลงไปถึงความลึกสองพันเมตรแล้ว!
แรงกดดันทางสายเลือดในตำแหน่งนี้ยิ่งรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ
เพียงแต่ อสูรเทพมังกรฟ้าที่อยู่เบื้องหลังเย่อวิ๋นเฟย ดูดซับแรงกดดันทางสายเลือดที่ถาโถมเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟยอย่างต่อเนื่องปริมาณมาก
เมื่อพลังงานที่ดูดซับมากขึ้นเรื่อย ๆ มังกรฟ้าตนนั้นก็ยิ่งเป็นรูปเป็นร่างชัดเจนขึ้น