"หลิวฟู่ ฝีมือเจ้าไม่เลว"
เวลานั้น จู่ ๆ ผู้อาวุโสตระกูลผางคนหนึ่งก็เอ่ยปากขึ้นกับหลิวฟู่ที่ยืนอยู่ด้านหลังเย่อวิ๋นเฟย
"เจ้าเป็นคนทรยศ!"
หยวนต้าฉงยืนอยู่กับหลิวฟู่ ใกล้กันมาก พอได้ยินคำพูดของผู้อาวุโสตระกูลผางก็ทั้งตกใจทั้งโกรธ ร้องขึ้นมา
"ไปตายซะ!"
หลิวฟู่สีหน้าเปลี่ยนไปก่อน จากนั้นก็พุ่งฝ่ามือหนึ่งเข้าใส่หยวนต้าฉง พลังฝ่ามือที่พลุ่งพล่านดังพายุเฮอริเคนกวาดเข้าใส่หยวนต้าฉง
ตูม ๆ ๆ ...
หยวนต้าหย่งใช้คัมภีร์เทพปฐพี กำแพงโคลนสีเหลืองผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย ราวกับโล่สีเหลืองหลายบานมาบังอยู่ข้างหน้า
ตูมตาม ตูมตาม ...
ฝ่ามือของหลิวฟู่ถูกกำแพงโคลนพวกนั้นสกัดไว้ หาได้ทำอะไรหยวนต้าฉงไม่ได้เลย
ขั้นพลังปราณของหยวนต้าหย่งถึงแม้จะต่ำกว่าหลิวฟู่อยู่บ้าง แต่คัมภีร์เทพปฐพีที่ฝึกฝนกลับเป็นวิทยายุทธ์ระดับสูง และเหมาะกับการป้องกันเป็นพิเศษ
วึ่บ!
หลิวฟู่กลัวเย่อวิ๋นเฟย ไม่กล้าสู้ต่อ หันหลังหนี เพียงชั่วพริบตาก็ไปหลบอยู่หลังพวกผู้เชี่ยวชาญขั้นสายฟ้าสวรรค์เหล่านั้น แล้วค่อยตั้งหลักยืนนิ่ง
"ไยต้องทรยศข้า?"
เย่อวิ๋นเฟยเอามือไพล่หลัง สายตาเย็นชาจ้องหลิวฟู่ แล้วถามขึ้น
"ทรัพย์สมบัติและฐานะที่พวกเขามอบให้ วังชิงยวิ้นมอบให้ข้าไม่ได้!"
หลิวฟู่สบตากับเย่อวิ๋นเฟย ใจแข็งพูดออกมา
"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้"
เย่อวิ๋นเฟยพยักหน้า
"ตู้กูหวนเป็นอย่างไรบ้าง"
เย่อวิ๋นเฟยถามขึ้น
"ข้า... ข้าไม่รู้"
หลิวฟู่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตอบ
"เจ้าตายได้แล้ว"