เพียงชั่วครู่ ก็มีคนสี่ห้าสิบคนพุ่งออกมา
ผู้นำคือชายชราผู้มีใบหน้าโหดเหี้ยม
“ไม่ดีแล้ว ผังเฟยและผังเจี๋ยถูกไอ้หนูนี่ฆ่า!”
มีคนตะโกน
“กล้าสังหารคนตระกูลผางของเรา รนหาที่ตายจริง ๆ!
จับตัวมันก่อนค่อยว่ากัน!”
ผู้แข็งแกร่งขั้นสะพานดาราขั้นต้นคนหนึ่งพุ่งเข้าใส่เย่อวิ๋นเฟย ลงมือทันที เนรมิตมือพลังวิญญาณขนาดใหญ่ ขยายใหญ่ไม่หยุด ปกคลุมฟ้าดินเข้าจับเย่อวิ๋นเฟย
ตูม…
หมีเล่ยปรากฏกายอีกครั้ง อ้าปากพ่นแสงอสนีสว่างจ้าจำนวนมหาศาล พวยพุ่งเข้าใส่ผู้แข็งแกร่งขั้นสะพานดาราขั้นต้นคนนั้น
อ๊า!
ผู้แข็งแกร่งขั้นสะพานดาราขั้นต้นหลบไม่ทัน ถูกฟาดจนหนังปริเนื้อเปิด ร่างกายมีควันลอยโขมง
ตูม…
หมีเล่ยพ่นแสงอสนีออกมา พร้อมกับพุ่งชนไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง
ปัง!
ผู้แข็งแกร่งขั้นสะพานดาราขั้นต้นร้องลั่น ถูกชนกระเด็นลอยกลับออกไป เมื่อร่วงลงมากลายเป็นศพแล้ว
พลังของหมีเล่ยตอนนี้สามารถต่อสู้กับขั้นสะพานดาราขั้นปลายทั่วไปได้แล้ว การสังหารขั้นสะพานดาราขั้นต้นในพริบตาเดียวเป็นเรื่องง่ายดาย
เมื่อเห็นฉากนี้ ทุกคนล้วนจ้องมองหมีเล่ยด้วยแววตาหวาดหวั่น
“พ่อหนุ่ม เจ้ามีที่มาอย่างไรกันแน่?
เหตุใดจึงมารังควานคนตระกูลผางของเรา?”
สีหน้าของชายชราที่เป็นผู้นำนั้นมืดหม่นยิ่งนัก
“ข้าเย่อวิ๋นเฟย”
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยทีละคำ
“เย่อวิ๋นเฟย!”
ชายชราคนนั้นหรี่ตา
จากนั้นเขาโบกมือหนึ่งครั้ง หยิบขวดใสใบหนึ่งออกมา ในขวดบรรจุเลือดอยู่ครึ่งขวด