“ข้าหลอมวังวิญญาณแห่งนี้แล้ว ชั่วคราวคงไม่ต้องสู้กับพวกนั้นอีก”
เย่อวิ๋นเฟยกล่าวกับผู้อาวุโสฮุ่นและคนอื่น ๆ
ชั่วพริบตาต่อมา เย่อวิ๋นเฟยก็พาผู้อาวุโสฮุ่น หนอนไหมมังกรเขาทอง และคนอื่น ๆ หายวับไป
บัดนี้เย่อวิ๋นเฟยกลายเป็นนายท่านของวังวิญญาณแห่งนี้แล้ว ที่นี่คืออาณาเขตของเขา จึงเข้าออกได้อย่างอิสระ เพียงขยับความคิดก็ออกไปจากที่ใดก็ได้ หรือปรากฏตัวขึ้น ณ ตำแหน่งใดก็ได้
ขณะเดียวกัน เย่อวิ๋นเฟยก็ซ่อนตำแหน่งจุดศูนย์กลางสำคัญของวังวิญญาณเอาไว้
เย่อวิ๋นเฟยครอบครองของวิเศษพลังวิญญาณมากมาย ทั้งยังเชี่ยวชาญค่ายกลวิญญาณและฝึกฝนวิชาวิญญาณไว้อีกหลายแขนง พลังโดยรวมของเขาเหนือกว่าราชวงศ์ใด ๆ ในห้าเผ่าใหญ่แห่งเผ่าวิญญาณแล้ว แม้แต่หัวหน้าเผ่าทั้งห้าก็ยังเทียบเขาไม่ได้ ดังนั้นเย่อวิ๋นเฟยจึงมีวิธีการมากมายในการซ่อนตำแหน่งจุดศูนย์กลางสำคัญของวังวิญญาณแห่งนี้
เหล่าผู้แข็งแกร่งเชื้อสายราชวงศ์จากห้าเผ่าใหญ่แห่งเผ่าวิญญาณเห็นเย่อวิ๋นเฟยกับพวกพ้องหายตัวไปอย่างกะทันหัน ต่างมีสีหน้าหม่นคล้ำถึงขีดสุด
“ทุกท่าน ตอนนี้สิ่งเดียวที่เราทำได้คือรีบออกจากวังวิญญาณแห่งนี้ มิฉะนั้นอาจถูกขังอยู่ข้างใน”
หัวหน้าเผ่าที่หนึ่งได้สติเป็นคนแรก พลางใช้วิชาตัวเบาพุ่งไปยังประตูวังวิญญาณด้วยความเร็วสูงสุด
ผู้แข็งแกร่งเผ่าวิญญาณจากห้าเผ่าที่เหลือต่างใช้วิชาตัวเบาพร้อมกัน แต่ละคนแย่งกันหนีไปยังประตูวังวิญญาณ