"ไปเถอะ พวกเราออกไปดูกัน"
เย่อวิ๋นเฟยยกเท้าก้าวออกไปนอกสำนักงานใหญ่
เหล่าผู้นำระดับสูงของตำหนักชิงอวิ๋นต่างพากันเดินตามหลังเย่อวิ๋นเฟย
"เย่เหล่า!
ยามนี้ เสี่ยวฮุ่ยรีบร้อนวิ่งเข้ามา
"มีเรื่องอะไร?"
เย่อวิ๋นเฟยเอ่ยถาม
"พี่ชายของข้า ท่านอู๋เฮยซาน รวมถึงพี่สาวเวินจื่อ พวกเขาทั้งหมดออกไปฝึกฝนข้างนอกกันหมดแล้ว!"
เสี่ยวฮุ่ยพูดกับเย่อวิ๋นเฟย
"ทั้งหมดออกไปฝึกฝนข้างนอกงั้นหรือ?"
เย่อวิ๋นเฟยอดที่จะตะลึงไม่ได้
"ท่านปู่ฉู่จี นี่มันเรื่องอะไรกัน?"
เย่อวิ๋นเฟยมองไปทางฉู่จี แล้วเอ่ยถาม
"พวกเขาทั้งหมดออกไปฝึกฝนข้างนอกจริง ๆ
แต่แรก ข้าตั้งใจจะเลือกสถานที่ฝึกฝนที่มีอันตรายต่ำสักหน่อย เพื่อจัดให้ลูกศิษย์ของตำหนักชิงอวิ๋นของพวกเราไปฝึกฝนด้วยกัน
แต่ผลปรากฏว่า หลงอิ๋งอิ๋งและเวินจื่อจากไปก่อนเป็นคนแรก
จากนั้น อู๋เฮยซาน หยวนต้าโย่ง และตู้ฝาน ก็จากไปอีกสามคน
พวกเขาทั้งหมดแอบจากไป
ข้าไม่อาจห้ามปรามได้"
ฉู่จีรีบตอบ
"แม้แต่ตู้ฝานก็จากไปแล้วงั้นหรือ?
เช่นนั้นก็หมายความว่าทั้งหมดหนีไปหมดแล้ว?
พวกนี้...
หวังว่าพวกเขาจะไม่มีเรื่องอะไรก็แล้วกัน"
เย่อวิ๋นเฟยตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วส่ายหน้ายิ้มอย่างขมขื่น
ตู้ฝานก็คือเต้าจางแห่งปฐพี บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักโฮ่วถู่ เป็นหนึ่งในสหายสนิทของเย่อวิ๋นเฟยเช่นกัน
เย่อวิ๋นเฟยไม่ได้ต่อว่าฉู่จี อู๋เฮยซานและพวกนั้นล้วนเป็นสหายสนิทของเย่อวิ๋นเฟย มีสถานะพิเศษในตำหนักชิงอวิ๋น ไม่มีใครกล้าควบคุมพวกเขาได้
"อันที่จริง ข้าเตือนพวกเขาหลายครั้งแล้ว แต่พวกเขาบอกว่าอยู่ในตำหนักชิงอวิ๋นอย่างเฉื่อยชา ไม่เป็นผลดีต่อการฝึกฝนของพวกเขา ต้องออกไปฝึกฝนข้างนอก จึงจะได้ความก้าวหน้าที่มากกว่า"
ฉู่จีกล่าว
"พวกเขาพูดถูก
ผู้ฝึกยุทธ์คนหนึ่ง ต้องออกไปฝึกฝนที่ต่าง ๆ จึงจะเติบโตได้ดีขึ้น
นี่คือทางเลือกของพวกเขาเอง ปล่อยพวกเขาไปเถิด"
เย่อวิ๋นเฟยคิดครู่หนึ่ง แล้วกล่าว
"ข้าอยากไปตามหาพี่ชาย ข้ากลัวเขาจะมีอันตราย"
เสี่ยวฮุ่ยกล่าว
"เสี่ยวฮุ่ย ในช่วงเวลานี้ เจ้าจงอยู่ฝึกฝนในตำหนักชิงอวิ๋นอย่างสบายใจก่อนเถอะ