“หูเมี่ยว ใช้มายาของเจ้า!
ท่านผู้อาวุโสหวง ใช้วิชาเขาวงกตหลอกหลอน!
พวกเจ้าสองคนร่วมมือกับข้า สังหารศัตรู
สังหารพวกมันให้หมด!”
ในดวงตาของเย่อวิ๋นเฟย เจตนาสังหารปะทุพลุ่งพล่าน เขาส่งเสียงสื่อถึงหูเมี่ยวและหวงซาง
จักรพรรดิสวรรค์มิอาจถูกเหยียดหยาม ผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวเหล่านี้รนหาที่ตายมารังแกถึงที่ เย่อวิ๋นเฟยไม่มีทางปล่อยพวกมันไป
“รับทราบ”
หูเมี่ยวและหวงซางต่างพยักหน้า
แม้พลังของทั้งสองยังสู้ผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวไม่ได้ ทว่าก่อกวนพวกเขาได้บ้างก็ยังพอทำได้
ฟิ้ว!
เย่อวิ๋นเฟยเคลื่อนไหวร่างกาย พริบตาเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวอีกคน
ผู้แข็งแกร่งแดนถ้ำสวรรค์ทั้งสี่ในเวลานี้ถอยห่างจากเย่อวิ๋นเฟยไปแล้ว แรงกดดันปราณวิญญาณของพวกมันไม่อาจส่งผลถึงเย่อวิ๋นเฟยอีก แค่ธงค่ายกลพวกนั้นไม่อาจกดทับเย่อวิ๋นเฟยได้
ดังนั้น เย่อวิ๋นเฟยจึงสามารถกระตุ้นเสื้อคลุมเทียนอิ่ง เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ
หูเมี่ยวใช้มายาทันที กระแสกฎแห่งมายาสายแล้วสายเล่าปกคลุมศีรษะผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวคนนั้น
หวงซางใช้วิชาผี ม่านหมอกดำทะมึนบังเกิดฉับพลัน ลมหลอนพัดวูบวาบ ในหมอกมีวิญญาณร้ายมากมาย ร้องเสียดแทงพุ่งเข้ากัดผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวคนนั้น
เย่อวิ๋นเฟยก็ใช้กระบี่วิญญาณสวรรค์ โจมตีตรงเข้าทะเลวิญญาณของอีกฝ่าย จู่โจมร่างวิญญาณของมัน
ใบหน้าผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวคนนั้นซีดขาวในพริบตา มายา วิชาผี และกระบี่วิญญาณสวรรค์ สามสิ่งโจมตีประสาน เขาสิ้นสติโดยสิ้นเชิง!
พรวด!
การเคลื่อนไหวของเย่อวิ๋นเฟยรวดเร็วเพียงใด หมัดหนึ่งอัดกระแทกร่างผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวคนนั้น
“ฮือ...”
ระหว่างความเป็นความตาย ผู้แข็งแกร่งขั้นพลังปราณของเหลวคนนี้แผดคำราม ปราณวิญญาณในกายพวยพุ่งพรวดพราด ก่อเป็นกำแพงปราณวิญญาณแข็งแกร่งสกัดกั้นเย่อวิ๋นเฟย