"บัดซบ!
กลับไปเมืองจงหยางเดี๋ยวนี้!"
เมื่อได้รับข่าว ระดับสูงของเหล่ามหาอำนาจล้วนเดือดดาลเป็นฟืนเป็นไฟ ต่างพากันเร่งรีบกลับไปยังเมืองจงหยาง
ที่ประจำการอยู่ในเมืองจงหยางนั้น มีเพียงกำลังส่วนหนึ่งของแต่ละมหาอำนาจ อีกหลายต่อหลายคนยังคงออกตามล่าหาเบาะแสของนักพรตเสวียนหลงและเย่อวิ๋นเฟยอยู่ทั่วเขตเทียนสยง
"ไม่ดี!
จื้อเยวี่ยนดูเหมือนจะเกิดเรื่องแล้ว!"
เหนือฟากฟ้าเขตเทียนสยง บนยานลำหนึ่งที่กำลังพุ่งทะยานไปยังเมืองจงหยางด้วยความเร็วสูง ชายชราผู้หนึ่งรูปร่างสูงโปร่ง อาภรณ์พลิ้วไหว ตัวเปล่งประกายแสงคมกระบี่อันแหลมคมออกมาโดยรอบ จู่ๆ สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
ชายชราผู้นี้คือปู่ของจวนสกุลจิ่ง หรือก็คือผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักกระบี่หลวงนั่นเอง!
สองวันมานี้เขารู้สึกกระวนกระวายใจมาตลอด โดยเฉพาะเมื่อได้ยินว่าเมืองจงหยางเกิดเรื่องขึ้น ยิ่งรู้สึกเร่าร้อนใจยิ่งกว่าเดิม เมื่อครู่เขาพลันคำนวณแผนได้ว่า เครื่องหมายพลังวิญญาณที่เขาฝากไว้ในทะเลวิญญาณของหลานชายแท้ๆ ดูเหมือนจะถูกคนทำลายลง แล้วหลานชายแท้ๆ ของเขาก็เกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ!
"ใครกันแน่ที่ลงมือ!
ผู้ใดกล้ามาล้ำเส้นหลานข้า!"
ผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้โมโหจนทนไม่ไหว อดรนทนไม่ไหวคำรามออกมาด้วยความโกรธจัด
"หากจื้อเยวี่ยนเกิดเรื่องจริง ก็ต้องเกี่ยวข้องกับนักพรตเสวียนหลงและศิษย์ของเซียนจื่อเซิ่งเป็นแน่!
ฮึ่ม!
พวกเจ้าคอยดูเถิด ข้าจะต้องไปคิดบัญชีกับพวกเจ้าให้ได้!"
ผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้กัดฟันพูด ดวงตาเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นเคือง
เพราะจวนสกุลจิ่งผู้นั้นอยู่ที่เมืองจงหยางตลอดมา เขาจึงเดาได้ในทันทีว่าใครเป็นคนลงมือ
"เร่งความเร็วเต็มพิกัดกลับเมืองจงหยาง!"
ผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้คำรามอย่างเกรี้ยวกราด
ไม่นานนัก ระดับสูงของมหาอำนาจแล้วมหาอำนาจเล่าก็พากันกลับมายังเมืองจงหยาง แล้วก็ได้เห็นซากศพเรียงรายทั่วทั้งนคร เลือดไหลเป็นสายน้ำ กำลังพลที่แต่ละมหาอำนาจทิ้งไว้เฝ้าเมืองจงหยางต่างถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก!