"เป็นไปได้อย่างไร!"
เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งเทพวังสวรรค์ที่ได้เห็นเหตุการณ์นี้ต่างก็ตะลึงงัน สบตากันไปมาด้วยความไม่อยากเชื่อ
ผู้บำเพ็ญขั้นอายุสวรรค์หนึ่งเดียวนับว่าเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปฮงเมิ่งแล้ว ทว่ากลับถูกสังหารได้ในชั่วพริบตา!
"เป็นพระราชโองการของจักรพรรดิจื่อเวย!"
เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งสำนักจื่อเวยต่างจ้องมองผืนผ้าเหลืองผืนนั้นด้วยความตื่นเต้นแทบสุดขีด
อันที่จริง เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งสำนักจื่อเวยคุ้นเคยกับพระราชโองการของจักรพรรดิองค์นี้เป็นอย่างดี พวกเขาเคยได้ยินกิตติศัพท์ของมันที่อาละวาดสังหารไปทั่วมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
"ถึงตาพวกเจ้าแล้ว"
สายตาของเต่ากระต่ายดำเย็นชามองไปยังเหล่าผู้บำเพ็ญแห่งเทพวังสวรรค์กลุ่มที่เหลือ พลางเอ่ยขึ้นอย่างเย็นชา
ฟึ่บ ๆ ...
ทันทีที่เต่าเสวียนเอ่ยจบ พระราชโองการของจักรพรรดิก็หมุนฟันออกไป ด้วยความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ตัดคนของตำหนักเทพสวรรค์สามคนขาดเป็นสองท่อนในพริบตา พวกเขาร่วงหล่นลงสู่ความตายในทันที
ในสามคนนี้ มีทั้งผู้บำเพ็ญขั้นอายุสวรรค์และผู้บำเพ็ญขั้นสำรวจดาว แต่เมื่อต้องเผชิญกับพระราชโองการของจักรพรรดิ พวกเขาล้วนไร้ซึ่งพลังต่อต้านใด ๆ ทั้งสิ้น
จากนั้น เต่ากระต่ายดำก็ขับพระราชโองการของจักรพรรดิอย่างต่อเนื่อง สังหารผู้บำเพ็ญแห่งเทพวังสวรรค์อีกห้าคนได้ก่อนที่ทุกคนจะทันตั้งตัว
ความเร็วในการสังหารของพระราชโองการของจักรพรรดินั้นรวดเร็วเหลือเกิน แสงสีเหลืองวาบผ่านเพียงหนึ่งครั้งก็มีคนตายทันที ไม่ให้อีกฝ่ายมีเวลาแม้แต่จะขยับตัว
ยิ่งไปกว่านั้น ทุกคนที่ถูกพระราชโองการของจักรพรรดิเล็งเป้ามักจะรู้สึกว่าทั่วทั้งร่างไร้เรี่ยวแรง ขยับตัวไม่ได้ มีแต่ต้องยืนนิ่งรอความตายอยู่กับที่
"น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!"
ในเวลานี้ เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งเทพวังสวรรค์ก็เริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจริง ๆ ทุกคนต่างรู้สึกหนาวเย็นจนถึงขั้วหัวใจ จ้องมองพระราชโองการของจักรพรรดิด้วยสายตาหวาดผวา
พวกเขาจะคาดคิดไปได้อย่างไรว่าผืนผ้าเหลืองผืนเล็ก ๆ กลับมีพลังน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้
"ทุกคนระวังตัว! ถอยทัพทั้งหมด!"
ผู้เฒ่าคนหนึ่งก้าวขึ้นมาเบื้องหน้า พลางตวาดออกมาอย่างหนักแน่น