"นึกไม่ถึงว่าปรมาจารย์หลิวอวิ๋นจะหนุ่มเพียงนี้!"
พ่อมดเฒ่าแห่งเผ่าดินชั้นในมองเย่อวิ๋นเฟยแล้วเอ่ยด้วยความทึ่งไม่หยุด
ตอนนี้เย่อวิ๋นเฟยกลับสู่ร่างจริงแล้ว ไม่ได้แต่งกายเป็นปรมาจารย์หลิวอวิ๋นอีก เห็นเพียงว่าเขาเป็นหนุ่มน้อยคนหนึ่ง พ่อมดเฒ่าจึงรู้สึกตะลึงเล็กน้อย
เพราะเย่อวิ๋นเฟยรักษาอาการแค้นที่เกิดจากการทำนายให้เขาได้ หนุ่มน้อยคนหนึ่งกลับรู้จักรักษาโรคประหลาดยากนี้ น่าอัศจรรย์จริงๆ
อีกทั้งยังได้เห็นพลังต่อสู้อันน่าตกตะลึงที่เย่อวิ๋นเฟยแสดงออกมา ยิ่งทำให้ตะลึงถึงขีดสุด
"นึกไม่ถึงว่าในตงหวง (แดนตะวันออก)จะมีหนุ่มน้อยที่อัจฉริยะถึงเพียงนี้"
ชายชราชุดเทาข้างกายพ่อมดเฒ่าก็เอ่ยด้วยความทึ่งเช่นกัน
ในการต่อสู้เมื่อครู่ ผู้เชี่ยวชาญเผ่าดินชั้นในเหล่านี้แทบไม่ได้ลงมือ เพราะเหล่าผู้เชี่ยวชาญขั้นเต๋ายุ ง แห่งแดนศพทั้งหมดถูกเย่อวิ๋นเฟยและลวี่อวี้กังขวางไว้หมดแล้ว
กองกำลังอื่นๆ ก็ถูกมนุษย์น้ำแข็งและพวกตีแตกพ่ายยับเยิน ไม่อาจตั้งแถวได้
"พ่อมดเฒ่า หนุ่มน้อยคนนี้ยังมีพื้นที่เติบโตอีกมาก อนาคตจะต้องกลายเป็นผู้แข็งแกร่งที่กดดันแดนหนึ่งบนทวีปหงเหมิงอย่างแน่นอน และเขาไม่ใช่คนละโมบ รู้ว่าเราเป็นเผ่าดินชั้นในแล้วยังปฏิบัติต่อเราอย่างจริงใจ เขาคู่ควรแก่การคบหา"
ชายชราชุดเทาส่งเสียงสื่อจิตถึงพ่อมดเฒ่า
"หนุ่มน้อยคนนี้คู่ควรแก่การคบหาจริงๆ"
พ่อมดเฒ่าพยักหน้า
ครู่ต่อมา เย่อวิ๋นเฟยและลวี่อวี้กังกลับมา พวกชุดดำที่หนีไปถูกทั้งสองร่วมมือสังหารไปเกินครึ่ง แต่ก็มีส่วนน้อยฉวยโอกาสหลบหนีไปได้